به گزارش پایگاه خبری ۹۱ورزشی؛ تیم امید ایران در شرایطی خود را برای حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا آماده می‌کند که برنامه آماده‌سازی این تیم با ابهام‌های جدی مواجه شده و حسین عبدی، سرمربی تیم، از شرایط موجود دلخور است.

قرار بود پروژه آماده‌سازی تیم امید ایران پس از پایان جنگ تحمیلی با حمایت کامل وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال وارد مرحله‌ای جدی شود. بازیکنان خیلی زود دور هم جمع شدند و کادر فنی نیز تلاش کرد برنامه‌ای را طراحی کند که تیم با آمادگی مناسب راهی بازی‌های آسیایی شود.

اما فاصله میان برنامه روی کاغذ و آنچه در عمل اتفاق افتاد، قابل توجه بوده است. تیم امید ایران در خرداد و تیرماه دو اردوی برون‌مرزی داشت، ولی برنامه مردادماه به دلیل تقویم مسابقات لیگ برتر از بین رفت و فرصت دیگری که می‌توانست برای افزایش هماهنگی تیم مورد استفاده قرار بگیرد، از دست رفت.

برنامه جدید قرار بود از هفتم شهریور آغاز شود. بر اساس برنامه کادر فنی، بازیکنان در هتل المپیک جمع می‌شدند و سپس از دهم شهریور یک اردوی خارجی را تجربه می‌کردند تا تیم امید ایران در آخرین مرحله پیش از بازی‌های آسیایی شرایط مطلوب‌تری پیدا کند.

با این حال، تقویم فوتبال باشگاهی بار دیگر همه معادلات را تغییر داده است.

سه روز فاصله تا بزرگ‌ترین آزمون

لیگ برتر طبق برنامه سازمان لیگ تا بیست‌ودوم شهریور ادامه دارد. سه روز بعد، یعنی بیست‌وپنجم شهریور، بازی‌های آسیایی ناگویا آغاز می‌شود و تیم امید ایران باید در همان روز نخست مقابل امارات قرار بگیرد.

این برنامه برای کادر فنی یک پیام روشن دارد؛ زمان بسیار کمی برای ساختن تیم وجود دارد. اگر بازیکنان تا پایان مسابقات باشگاهی در اختیار تیم‌های خود باشند، عملاً بخشی از آماده‌سازی تیم امید ایران در شرایطی انجام می‌شود که مسابقات رسمی آسیا تقریباً از راه رسیده است.

این مشکل برای همه بازیکنان یکسان نیست. تعداد زیادی از نفرات موردنظر حسین عبدی عضو تیم‌های لیگ برتری هستند و وضعیت آنها به تصمیم باشگاه‌ها و برنامه مسابقات بستگی دارد.

در این میان، شرایط استقلال و تراکتور پیچیدگی بیشتری دارد. این دو تیم بیست‌وسوم شهریور در لیگ نخبگان آسیا بازی می‌کنند و بازیکنان امیدشان قرار است بعد از این مسابقه به اردوی تیم امید ایران اضافه شوند.

یعنی بخشی از نفرات مهم تیم ممکن است تنها دو روز پیش از آغاز بازی‌های آسیایی در اختیار حسین عبدی قرار بگیرند. چنین شرایطی حتی برای یک تیم باتجربه نیز چالش بزرگی است، چه برسد به تیمی که باید بازیکنان جوان خود را در مدت کوتاه به هماهنگی کامل برساند.

مشکل فقط جمع کردن بازیکنان نیست

یکی از مهم‌ترین اشتباهات در ارزیابی شرایط تیم امید ایران می‌تواند این باشد که تصور کنیم حضور بازیکنان به‌تنهایی مشکل را حل خواهد کرد. تیم ملی برای موفقیت تنها به فهرستی از نفرات نیاز ندارد؛ بازیکنان باید در کنار یکدیگر تمرین کنند، ساختار تیمی را بشناسند و وظایف خود را در سیستم موردنظر سرمربی مرور کنند.

حسین عبدی برای رسیدن به این هدف به زمان نیاز دارد. مرور تاکتیک‌های دفاعی، نحوه انتقال از دفاع به حمله، هماهنگی خطوط و انتخاب ترکیب اصلی از جمله کارهایی است که نمی‌توان آنها را در چند جلسه محدود به شکل کامل انجام داد.

بنابراین حتی اگر تمام نفرات موردنظر در نهایت به تیم امید ایران اضافه شوند، زمان اندک باقی‌مانده همچنان یک دغدغه جدی خواهد بود.

از سوی دیگر، شرایط موجود می‌تواند سطح انتظار از تیم را نیز تحت تأثیر قرار دهد. وقتی برنامه آماده‌سازی با وقفه مواجه شده و بازیکنان اصلی تا روزهای نزدیک به شروع مسابقات درگیر برنامه باشگاهی هستند، نباید انتظار داشت تیم از نخستین مسابقه در بالاترین سطح هماهنگی ظاهر شود.

عبدی منتظر حمایت عملی است

حسین عبدی پیش از این انتظار داشت وعده‌های حمایتی درباره تیم امید ایران به یک برنامه مشخص و اجرایی تبدیل شود. اکنون اما بخشی از نگرانی او به این موضوع مربوط است که تیم چه زمانی نفراتش را به‌طور کامل در اختیار خواهد داشت.

هفتم شهریور به عنوان زمان آغاز اردوی نهایی در نظر گرفته شده و قرار است ۲۳ بازیکن در هتل المپیک حاضر شوند. پرسش اصلی این است که در آن تاریخ چند باشگاه بازیکنان موردنظر سرمربی را آزاد خواهند کرد.

اگر فدراسیون فوتبال قصد دارد تیم امید ایران را با تمام ظرفیت راهی ناگویا کند، باید پیش از آغاز اردو تکلیف این مسئله را روشن کند. بلاتکلیفی در روزهای ابتدایی اردو می‌تواند تأثیر مستقیمی بر کیفیت تمرینات و برنامه‌های فنی داشته باشد.

از طرف دیگر، فدراسیون باید درباره ضمانت اجرای تصمیمات خود نیز شفاف باشد. در صورتی که باشگاهی بازیکن موردنظر تیم امید را در زمان تعیین‌شده در اختیار تیم ملی قرار ندهد، لازم است مشخص شود چه برخوردی صورت خواهد گرفت.

این مسئله برای تیم امید ایران اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا هر روز تمرین مشترک در چنین شرایطی ارزشمند است. تیمی که فرصت زیادی برای آماده‌سازی ندارد، نمی‌تواند بخشی از همان زمان محدود را نیز به انتظار برای حضور بازیکنان بگذراند.

ناگویا نزدیک است و زمان کم

بازی‌های آسیایی ناگویا برای تیم امید ایران تنها یک تورنمنت معمولی نیست. این رقابت‌ها فرصتی برای نمایش توانایی نسل جدید فوتبال ایران است و عملکرد تیم می‌تواند در مسیر آینده بسیاری از بازیکنان نیز اهمیت داشته باشد.

با این حال، شرایط فعلی نشان می‌دهد که کادر فنی هنوز برای رسیدن به شرایط ایده‌آل با موانع مختلفی مواجه است. از یک طرف، لیگ برتر تا ۲۲ شهریور ادامه دارد و از طرف دیگر، استقلال و تراکتور یک روز بعد از پایان لیگ باید در آسیا بازی کنند.

در چنین تقویمی، فاصله میان پایان مسابقات باشگاهی و نخستین بازی تیم امید ایران عملاً به چند روز محدود می‌شود. این فاصله برای آماده‌سازی یک تیم ملی بسیار کوتاه است و می‌تواند کار حسین عبدی را دشوار کند.

اکنون توپ در زمین مسئولان فوتبال است. اگر قرار است حمایت از تیم امید ایران صرفاً در حد وعده باقی نماند، باید درباره زمان آزاد شدن بازیکنان و نحوه برگزاری آخرین اردوها تصمیمی فوری گرفته شود.

در نهایت، تیم امید ایران برای موفقیت در ناگویا بیش از هر چیز به ثبات و زمان نیاز دارد؛ دو عاملی که در حال حاضر با کمبود جدی مواجه هستند. اگر مسئولان بتوانند در همین فرصت محدود مشکل حضور بازیکنان را حل کنند، حسین عبدی حداقل امکان ساختن تیمی هماهنگ را خواهد داشت؛ در غیر این صورت، بخش قابل توجهی از مسئولیت دشواری‌های احتمالی تیم در ناگویا، پیش از شروع مسابقات رقم خورده است.