به گزارش پایگاه خبری ۹۱ورزشی؛ وزیر ورزش و جوانان توضیحاتی را در خصوص طولانی شدن روند بازسازی ورزشگاه آزادی ارائه کرد.

بازسازی ورزشگاه آزادی قرار بود خیلی زودتر از این مرحله به پایان برسد، اما این ورزشگاه تاریخی هنوز آماده میزبانی مسابقات فوتبال نشده است. با شروع لیگ برتر بیست‌وششم، بار دیگر بحث زمان بازگشت آزادی به یکی از موضوعات مهم فوتبال ایران تبدیل شده و وعده‌های قبلی نیز بیش از گذشته زیر سؤال رفته‌اند.

احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، حالا بخشی از دلایل این تأخیر را تشریح کرده است. توضیحات او نشان می‌دهد پروژه ورزشگاه آزادی از ابتدا با چالش‌هایی روبه‌رو بوده که اجرای آن را بسیار پیچیده‌تر از یک عملیات مرمت معمولی کرده است.

یک ورزشگاه قدیمی با نیازهای جدید

به گفته وزیر ورزش، قدمت ورزشگاه آزادی یکی از نخستین عواملی است که باید در تحلیل روند بازسازی مورد توجه قرار گیرد. این مجموعه سال‌هاست مورد استفاده قرار می‌گیرد و طبیعی است که در زمان بازسازی، صرفاً تعویض یا تعمیر بخش‌های فرسوده کافی نباشد.

مطالعات قبلی نیز نشان داده بود که ورزشگاه آزادی نیازمند برنامه‌ریزی دقیق است. دنیامالی با اشاره به همین موضوع تأکید کرده که کار در یک فضای محدود، به‌خصوص در مجموعه‌ای با چنین ابعاد و قدمتی، دشواری‌های خاص خود را دارد.

در بخش سازه‌ای نیز موضوع ساده نبوده است. طبق توضیحات وزیر، برخی قسمت‌های ورزشگاه آزادی نیازمند بازطراحی بوده و برای تقویت سازه، احداث تعداد قابل توجهی شمع کمکی نیز در دستور کار قرار گرفته است.

این یعنی پروژه‌ای که شاید از بیرون تنها یک بازسازی ورزشگاه به نظر برسد، در بخش‌های فنی با عملیات عمیق و زیرساختی همراه بوده است. همین اقدامات می‌تواند زمان‌بندی پروژه را تحت تأثیر قرار دهد، به‌خصوص زمانی که عملیات در مجموعه‌ای قدیمی و فعال انجام شود.

استانداردهای آسیا پای آزادی را گرفت

اما مشکل ورزشگاه آزادی فقط به سازه قدیمی آن محدود نمی‌شود. فوتبال آسیا طی سال‌های اخیر استانداردهای فنی و رفاهی خود را ارتقا داده و ورزشگاه‌هایی که قصد میزبانی مسابقات بین‌المللی دارند باید امکانات جدیدی در اختیار داشته باشند.

دنیامالی در همین زمینه به الزاماتی مانند فضاهای پشتیبانی و امکانات مربوط به VAR اشاره کرده است. بنابراین بازسازی ورزشگاه آزادی در عمل با ایجاد زیرساخت‌هایی همراه شده که ممکن است در زمان ساخت اولیه ورزشگاه اساساً وجود نداشته باشند.

اضافه شدن این امکانات، حجم عملیات را افزایش می‌دهد و طبیعتاً برنامه زمانی پروژه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. به همین دلیل، بازگشت ورزشگاه آزادی به مسابقات نمی‌تواند صرفاً بر اساس پایان کارهای ظاهری ارزیابی شود.

ورزشگاه باید پس از پایان پروژه از نظر سازه، امکانات فنی، تجهیزات پشتیبانی و استانداردهای مورد نیاز نیز آماده باشد. همین مسئله یکی از دلایلی است که باعث شده روند بازسازی ورزشگاه آزادی طولانی‌تر شود.

ماجرای چمن؛ مرحله‌ای که نمی‌شود با عجله انجام داد

در بخش دیگری از صحبت‌های وزیر ورزش، وضعیت چمن جدید ورزشگاه آزادی مورد توجه قرار گرفت. دنیامالی اعلام کرده که بسیاری از قسمت‌های پروژه تقریباً به پایان رسیده، اما آماده‌سازی زمین و کشت چمن همچنان یکی از مراحل حساس باقی مانده است.

این بخش شاید برای هوادار فوتبال ساده به نظر برسد، اما کیفیت زمین چمن مستقیماً روی امکان میزبانی مسابقات حرفه‌ای تأثیر دارد. برای ورزشگاه آزادی نیز قرار است چمنی با مشخصات مورد قبول استانداردهای روز فوتبال جهان آماده شود.

دنیامالی تأکید کرده که سیستم زهکشی و تجهیزات گرمایشی زمین نیز باید به‌روز باشند. به همین دلیل، عملیات فقط به کاشت چمن محدود نمی‌شود و زیرساخت زمین باید پیش از کشت به شرایط مناسب برسد.

نوع خاک نیز یکی از موضوعات مورد تأکید وزیر بوده است. در ورزشگاه آزادی آماده‌سازی زمین باید با دقت بسیار بالا انجام شود تا چمن جدید بتواند کیفیت لازم را پیدا کند. به همین دلیل، مراحل آماده‌سازی زمین با حساسیت زیادی دنبال می‌شود.

چرا آزادی هنوز میزبان لیگ نیست؟

سؤال اصلی همچنان پابرجاست؛ چرا ورزشگاه آزادی با وجود گذشت مدت قابل توجه هنوز آماده نشده است؟ پاسخ صحبت‌های اخیر وزیر ورزش را باید در ترکیب چند عامل جست‌وجو کرد؛ از فرسودگی سازه و محدودیت فضای کاری گرفته تا الزامات جدید فنی و حساسیت بالای زمین چمن.

در چنین پروژه‌ای، سرعت تنها معیار موفقیت نیست. اگر ورزشگاه آزادی با عجله آماده شود اما سازه، زمین چمن یا تجهیزات فنی آن استاندارد لازم را نداشته باشند، در آینده مشکلات بیشتری ایجاد خواهد شد.

با این حال، طولانی شدن پروژه بدون اعلام زمان قطعی بازگشت نیز برای فوتبال ایران هزینه دارد. نبود ورزشگاه آزادی باعث شده بخش مهمی از برنامه میزبانی مسابقات به ورزشگاه‌های جایگزین منتقل شود و این وضعیت برای باشگاه‌ها و هواداران مشکلات خاص خود را ایجاد کرده است.

اهمیت ورزشگاه آزادی تنها به میزبانی بازی‌های لیگ برتر محدود نیست. این مجموعه یکی از اصلی‌ترین ورزشگاه‌های ایران برای برگزاری مسابقات بزرگ محسوب می‌شود و آماده نبودن آن، ظرفیت میزبانی فوتبال کشور را کاهش می‌دهد.

از سوی دیگر، وقتی پروژه‌ای با چنین قدمتی بازسازی می‌شود، طبیعی است که بخش‌هایی از مشکلات در حین کار آشکار شوند. درباره ورزشگاه آزادی نیز توضیحات وزیر نشان می‌دهد که بخش‌هایی از عملیات فنی نیازمند طراحی و اجرای دقیق بوده و همین مسئله زمان بیشتری طلب کرده است.

اکنون نگاه‌ها به مرحله نهایی پروژه دوخته شده است. اگر آماده‌سازی چمن، سیستم‌های زهکشی و گرمایشی و سایر زیرساخت‌های مورد نیاز بدون مشکل تکمیل شوند، ورزشگاه آزادی می‌تواند به تدریج به شرایط میزبانی بازگردد.

با این حال، هنوز زمان دقیق بازگشت این ورزشگاه به مسابقات فوتبال مشخص نشده است. آنچه مشخص شده این است که پروژه وارد مراحل پایانی مهمی شده، اما برای بازگشت رسمی ورزشگاه آزادی باید تمام الزامات فنی و اجرایی با دقت مورد تأیید قرار بگیرند.

در نهایت، صحبت‌های احمد دنیامالی تصویری روشن‌تر از دلایل طولانی شدن پروژه ارائه کرده است؛ بازسازی ورزشگاه آزادی فقط تعمیر یک ورزشگاه قدیمی نیست، بلکه ترکیبی از مقاوم‌سازی سازه، ایجاد امکانات مدرن، رعایت استانداردهای AFC و آماده‌سازی یک زمین چمن استاندارد است. حالا باید دید این پروژه چه زمانی به نقطه‌ای می‌رسد که آزادی بار دیگر درهای خود را به روی فوتبال ایران باز کند.