علیرضا جهانبخش، ستاره باتجربه فوتبال ایران، در آستانه چهارمین حضورش در جام جهانی، از عشق عمیق به وطن و تلاش برای آوردن شادی به لب مردم ایران به عنوان انگیزه اصلی خود و تیم ملی سخن گفت. او این تورنمنت بزرگ را فرصتی برای ادای دین به کشور و نمایش وحدت جهانی از طریق فوتبال می‌داند.

به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ علیرضا جهانبخش، هافبک خلاق و پرافتخار تیم ملی فوتبال ایران، در گفت‌وگویی با سایت فیفا، احساسات عمیق خود نسبت به وطن و مردمش را ابراز داشت و تاکید کرد که انگیزه اصلی او و هم‌تیمی‌هایش در جام جهانی، به ارمغان آوردن شادی برای هموطنان است، به‌ویژه در دوران سختی که کشور پشت سر گذاشته است. این چهارمین حضور جهانبخش در جام جهانی است، رویدادی که همواره رویای او و خانواده‌اش بوده است.

جهانبخش با بیان اینکه «عاشق ایران هستم و عاشق هر ذره از کشورم»، به اهمیت ارتباطش با ریشه‌ها و فرهنگش اشاره کرد و گفت: «هر وقت به خانه برمی‌گردم، همیشه به شمال ایران، جایی که از آن آمده‌ام، می‌روم تا از هر ذره آن لذت ببرم.» او این ارتباط را برای حفظ پیوند با مردم و فرهنگش ضروری دانست.

وی با اشاره به نزدیکی دوران بازنشستگی از فوتبال ملی، ابراز امیدواری کرد که بتواند با ثبت خاطرات خوب و حضوری درخشان در این تورنمنت، تجربه‌ای ارزشمند برای خود و کشورش رقم بزند. جهانبخش تاکید کرد: «ما می‌خواهیم مطمئن شویم که راهی برای کاهش دوران سختی که مردم ما در سال‌های گذشته داشته‌اند، پیدا کنیم و مطمئن شویم که لبخند بر لبان آنها آورده‌ایم.»

این بازیکن برجسته فوتبال ایران، نقش فوتبال را در اتحاد جهانی فراتر از مرزهای ملی، نژاد و پیشینه دانست و گفت: «امیدواریم که بتوانیم این حس را با فوتبال، با پاهایمان و با نشان دادن شخصیتمان در صحنه بزرگی مانند جام جهانی به جهانیان منتقل کنیم.» او با اشاره به اینکه مردم ایران عاشق تیم ملی هستند و این تیم شادی را به خانه‌هایشان آورده است، این اشتیاق را انگیزه‌ای قوی برای ارائه بهترین عملکرد دانست.

جهانبخش ضمن بیان اینکه «قدرت تیم ما هم در ویژگی‌های فردی ما نهفته است، به عنوان یک تیم، هدف یکسانی داریم و آن این است که با لبخند بر لب بازی خواهیم کرد و سعی می‌کنیم مردم خود را خوشحال کنیم»، به احساس غرور از حضور در چهارمین جام جهانی اشاره کرد و گفت: «بازی کردن در تنها یک دوره جام جهانی از دوران جوانی همیشه رویای من، خانواده‌ام و والدینم بوده است. حالا دوباره در یک تورنمنت بزرگ دیگر، در یک صحنه بزرگ هستم و نمی‌توانم توضیح دهم که چقدر به آن افتخار می‌کنم.»

  • نویسنده : زهرا فغانی