تیم ملی کشتی آزاد ایران با شش مدال جهانی در جایگاه سوم قرار گرفت، اما شکست‌های ضربه فنی و ناکامی چند ملی‌پوش در اوزان المپیکی، بخش نگران‌کننده عملکرد شاگردان پژمان درستکار بود.

به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی ؛ پایان رقابت‌های کشتی آزاد قهرمانی جهان برای ایران با شش مدال و جایگاه سوم تیمی همراه بود، اما همه آنچه در کارنامه شاگردان پژمان درستکار ثبت شد، به رنگ مدال‌ها و رتبه نهایی خلاصه نمی‌شود. تیمی که در دوره گذشته قهرمان جهان شده بود، این بار دو پله پایین‌تر قرار گرفت و در چند وزن المپیکی نتایجی به دست آورد که نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن‌ها عبور کرد.

سهم کشتی آزاد ایران از این مسابقات، دو مدال طلا، یک نقره و سه برنز بود. امیرحسین زارع در وزن ۱۲۵ کیلوگرم و احمد محمدنژاد جوان در وزن ۶۱ کیلوگرم به قهرمانی رسیدند. محمد نخودی در وزن ۷۹ کیلوگرم مدال نقره گرفت و حسن یزدانی، امیرمحمد یزدانی و رحمان عموزاد خلیلی نیز با کسب نشان برنز، مجموع مدال‌های ایران را به عدد شش رساندند.

در میان این نتایج، عملکرد امیرحسین زارع در سنگین‌وزن نقطه اتکای تیم ایران بود. با این حال، بررسی نتایج سایر ملی‌پوشان در وزن‌های المپیکی تصویر متفاوتی از عملکرد تیم ارائه می‌دهد. چند کشتی‌گیر مطرح ایران نه‌تنها از رسیدن به مدال طلا بازماندند، بلکه برخی از آن‌ها با شکست‌هایی سنگین و زودهنگام مسابقات را ترک کردند.

شکست کامران قاسم‌پور در وزن ۸۶ کیلوگرم یکی از اتفاقات غیرمنتظره برای تیم ایران بود. این ملی‌پوش در جریان رقابت خود با ضربه فنی مغلوب شد و فرصت ادامه حضور در مسابقات را از دست داد. در وزن ۵۷ کیلوگرم نیز میلاد والی‌زاده نتوانست از سد حریف روسی عبور کند و او هم با شکست ضربه فنی از دور رقابت‌ها کنار رفت.

در وزن ۶۵ کیلوگرم، رحمان عموزاد خلیلی در مصاف با وازگن توانیان از ارمنستان شکست خورد. نماینده ایران که از چهره‌های مطرح این وزن محسوب می‌شود، در این مسابقه نتوانست به نتیجه مطلوب برسد و در نهایت با مدال برنز به کار خود پایان داد.

حسن یزدانی نیز در وزن ۹۷ کیلوگرم نتوانست به فینال برسد. کاپیتان تیم ملی در برابر آرش یوشیدای ژاپنی شکست خورد و از رسیدن به دیدار پایانی بازماند تا مدال برنز تنها دستاورد او در این دوره از رقابت‌ها باشد. نتیجه‌ای که با توجه به انتظارات از این کشتی‌گیر باتجربه، برای هواداران ایران دور از انتظار بود.

نکته قابل تأمل دیگر، ثبت سه شکست با ضربه فنی در اوزان المپیکی بود؛ نتایجی که در تقابل با کشتی‌گیرانی از روسیه و قزاقستان رقم خورد. چنین آماری نشان می‌دهد که ارزیابی عملکرد تیم ملی نباید تنها بر اساس تعداد مدال‌ها و جایگاه تیمی انجام شود.

کسب شش مدال و قرار گرفتن در جمع سه تیم برتر جهان، دستاوردی قابل توجه در جدول مسابقات است، اما نتایج به‌دست‌آمده در برخی وزن‌های المپیکی پرسش‌هایی درباره آمادگی ملی‌پوشان و وضعیت فنی تیم ایجاد کرده است. از همین رو، عملکرد ایران در این رقابت‌ها علاوه بر بررسی نقاط قوت، نیازمند توجه جدی به ضعف‌هایی است که در مسیر مسابقات مهم آینده می‌توانند تأثیرگذار باشند.

  • نویسنده : محمد مهدی اسماعیلی رها