دوومیدانی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا با چهار مدال به کار خود پایان داد، اما از هدف‌گذاری کادر فنی عقب ماند. حذف فاطمه محیطی‌زاده به دلیل کفش غیرمجاز و ناکامی چند مدعی مدال، در کنار طلای محمدرضا طیبی و نقره‌های زارعی و امیریان، مهم‌ترین اتفاقات کاروان ایران بود.

به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ تیم ملی دوومیدانی ایران بازی‌های آسیایی ناگویا را با چهار مدال شامل یک طلا، دو نقره و یک برنز به پایان رساند. هرچند چند ورزشکار ایرانی موفق به کسب مدال شدند، نتیجه نهایی با پیش‌بینی هفت مدال از سوی هادی سپهرزاد، سرمربی تیم ملی، فاصله داشت.
محمدرضا طیبی با پرتاب ۲۰.۸۱ متر در ماده پرتاب وزنه، طلای بازی‌ها را به دست آورد و رکورد این رقابت‌ها را شکست. حسن عجمی، دیگر نماینده ایران در این ماده، با رکورد ۱۹.۳۷ متر پنجم شد.
زهرا زارعی در دوی ۴۰۰ متر زنان با زمان ۵۲.۳۸ ثانیه به مدال نقره رسید. علی امیریان نیز در فینال دوی ۸۰۰ متر مردان با ثبت زمان یک دقیقه و ۴۵.۱۰ ثانیه پس از نماینده ژاپن دوم شد. صادق صمیمی هم با پرتاب ۶۰.۳۲ متر در ماده پرتاب دیسک روی سکوی سوم ایستاد و مدال برنز گرفت.
با این حال، مهم‌ترین اتفاق تلخ برای ایران در ماده هفتگانه رقم خورد. فاطمه محیطی‌زاده پس از شش ماده با ۴۹۲۵ امتیاز در جایگاه دوم قرار داشت و شانس کسب مدال را حفظ کرده بود، اما به دلیل استفاده از کفش غیرمجاز دیسکالیفه شد. او پس از مسابقه گفت از ممنوعیت کفش خود اطلاعی نداشته و حتی پیش از آغاز رقابت‌ها کفش‌هایش بررسی شده بودند. اعتراض رسمی فدراسیون دوومیدانی نیز نتیجه را تغییر نداد.
ریحانه مبینی، قهرمان پرش طول آسیا در سال ۲۰۲۵، با بهترین پرش ۶.۱۶ متر در جایگاه هشتم قرار گرفت. حسن تفتیان در دوی ۱۰۰ متر با وجود ثبت زمان ۱۰.۳۳ ثانیه در مرحله بعدی، چهارم شد و به فینال نرسید. مریم کاظمی در پرش سه‌گام سیزدهم شد، بنیامین یوسفی در نیمه‌نهایی ۲۰۰ متر از صعود بازماند و حسین نوری نیز در دوی ۱۵۰۰ متر از رقابت‌ها کنار رفت. تیم میکس امدادی ۴ در ۱۰۰ متر ایران هم نتوانست مسابقه را به پایان برساند.
سپهرزاد پس از پایان رقابت‌ها اعلام کرد که هدف تیم کسب هفت مدال بوده، اما ملی‌پوشان به چهار مدال رسیدند. با وجود افزایش شمار مدال‌ها نسبت به دوره قبل بازی‌های آسیایی، اتفاقات ناگویا نشان داد که آمادگی فنی و شناخت دقیق مقررات تجهیزات باید در کنار تمرینات ورزشی جدی گرفته شود.

  • نویسنده : محمد مهدی اسماعیلی رها