به گزارش پایگاه خبری ۹۱ورزشی؛ به گزارش “ورزش سه”، با اینکه جنگ و پیامدهای بعد از آن باعث شد تا مراحل آماده سازی تیم های ملی کشتی نوجوانان و جوانان ایران در سال ۲۰۲۶ به خوبی هر سال صورت نگیرد، اما افت محسوس در رده های پایه امسال حسابی در مسابقات آسیایی و جهانی به چشم آمده است. حالا بدترین اتفاق هم در مسابقات کشتی آزاد جوانان جهان رخ داده، جایی که عدم حضور ایران روی یکی از سه سکوی برتر یک روز قبل از پایان مسابقات قطعی شده است.

آنچه در اسلواکی اتفاق افتاده، تنها یک شکست یا ناکامی در چند وزن نیست؛ کشتی آزاد جوانان ایران در پایان روزهای اصلی رقابت‌ها از جمع سه تیم برتر جهان کنار رفته است. این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که ایران طی سال‌های گذشته یکی از مدعیان ثابت سکوی تیمی بوده و حتی سه دوره متوالی عنوان قهرمانی را به دست آورده است.

ترکیب ایران در این دوره با ۱۰ کشتی‌گیر وارد مسابقات شد، اما نیمی از نفرات نتوانستند مسیر خود را تا مراحل پایانی ادامه دهند. در نهایت، تنها اهورا خاطری، ابوالفضل رحمانی، سینا خلیلی و ابوالفضل محمدنژاد توانستند برای ایران مدال یا حضور در فینال را قطعی کنند.

آرمان الهی در وزن ۵۷ کیلوگرم، علی تات در ۶۵ کیلوگرم، محمدمهدی ممیوند در ۷۴ کیلوگرم، سبحان اسمی در ۷۹ کیلوگرم، ابوالفضل شمسی‌پور در ۸۶ کیلوگرم و توحید نوری در ۹۷ کیلوگرم از دور رقابت‌ها حذف شدند.

در مقابل، اهورا خاطری در وزن ۶۱ کیلوگرم به مدال برنز رسید. ابوالفضل رحمانی در وزن ۹۲ کیلوگرم راهی فینال شد و مدال نقره خود را قطعی کرد. سینا خلیلی در وزن ۷۰ کیلوگرم و ابوالفضل محمدنژاد در وزن ۱۲۵ کیلوگرم نیز دو فینالیست ایران هستند که همچنان برای طلای جهان مبارزه می‌کنند.

آمریکا فاصله گرفت، ایران عقب ماند
جدول تیمی تصویری کاملاً متفاوت از آن چیزی ارائه می‌دهد که هواداران ایرانی به آن عادت کرده‌اند. آمریکا با هفت فینالیست در صدر قرار گرفته و قهرمانی خود را قطعی کرده است.

پس از آمریکا، روسیه در رده دوم ایستاده و ژاپن نیز جایگاه سوم را در اختیار دارد. کشتی آزاد جوانان ایران در چنین شرایطی دیگر نمی‌تواند به سکوی سوم برسد و حتی برای کسب رتبه چهارم نیز باید با قزاقستان رقابت کند.

این وضعیت زمانی عجیب‌تر به نظر می‌رسد که بدانیم ایران در سال‌های نه‌چندان دور یکی از قدرت‌های اصلی همین رقابت‌ها بود. سه قهرمانی متوالی در فاصله سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ نشان می‌داد که ساختار پایه کشتی آزاد ایران توان تولید پشتوانه‌های قدرتمند را دارد.

اما از آن زمان ورق برگشته است. ایران در سال ۲۰۲۴ نایب قهرمان شد، در سال ۲۰۲۵ به رتبه سوم رسید و اکنون در سال ۲۰۲۶ احتمالاً یک پله دیگر پایین‌تر خواهد رفت.

این سقوط سه‌مرحله‌ای برای کشتی آزاد جوانان ایران نمی‌تواند صرفاً یک اتفاق آماری تلقی شود. وقتی رتبه تیم طی سه سال متوالی از قهرمانی به نایب قهرمانی، سپس سومی و حالا احتمالاً چهارمی تغییر می‌کند، باید ریشه‌های این افت مورد بررسی قرار گیرد.

مسئله فقط نتیجه نیست
جنگ و شرایط ناشی از آن قطعاً در برنامه آماده‌سازی تیم‌های پایه ایران تأثیر گذاشته است. اردوها و روند آماده‌سازی امسال مانند سال‌های قبل پیش نرفت و این مسئله می‌تواند یکی از عوامل مؤثر بر عملکرد تیم باشد.

با این حال، افت کشتی آزاد جوانان ایران در مسابقات آسیایی و جهانی سال جاری نشان می‌دهد موضوع نیازمند بررسی عمیق‌تری است. رده جوانان محل اصلی ساختن نسل آینده تیم بزرگسالان است و هرگونه ضعف در این مرحله می‌تواند چند سال بعد خودش را در سطح اول کشتی کشور نشان دهد.

از سوی دیگر، تعداد بالای حذف‌شده‌ها نیز نمی‌تواند نادیده گرفته شود. وقتی ۶ نفر از ۱۰ نماینده تیم از مسابقات کنار می‌روند، طبیعی است که تیم در جدول امتیازی با مشکل مواجه شود.

در واقع، ایران بیشتر از آنکه از کمبود مدال آسیب ببیند، از حذف زودهنگام تعداد زیادی از نفرات خود ضربه خورده است. هر کشتی‌گیر حذف‌شده، امتیازهایی را از جدول تیمی خارج می‌کند که در رقابت نزدیک با تیم‌هایی مانند ژاپن و قزاقستان می‌تواند بسیار تعیین‌کننده باشد.

دو طلایی که شاید نجات‌بخش نباشند
در شرایط فعلی، سینا خلیلی و ابوالفضل محمدنژاد آخرین امیدهای ایران برای کسب مدال طلا هستند. خلیلی در وزن ۷۰ کیلوگرم و محمدنژاد در سنگین‌وزن ۱۲۵ کیلوگرم به فینال رسیده‌اند.

دو مدال طلا می‌تواند جایگاه ایران را نسبت به وضعیت فعلی بهتر کند، اما حتی این اتفاق نیز نمی‌تواند تیم را به سکوی سوم برساند. این مسئله نشان می‌دهد ضربه اصلی به کشتی آزاد جوانان ایران در طول مراحل قبلی مسابقات وارد شده است.

در این میان، حضور ابوالفضل رحمانی و سینا خلیلی اهمیت بیشتری دارد. هر دو کشتی‌گیر علاوه بر رده جوانان، در بخش بزرگسالان نیز فعالیت دارند و از جمله نفراتی هستند که می‌توانند در آینده بخشی از بار تیم ملی را به دوش بکشند.

اگر این دو نفر نیز در ترکیب تیم جوانان حضور نداشتند، احتمالاً وضعیت امتیازی ایران حتی دشوارتر می‌شد. همین مسئله نشان می‌دهد تعداد پشتوانه‌های آماده برای حضور در سطح جهانی هنوز به اندازه‌ای نیست که خیال کشتی ایران را راحت کند.

زنگ خطر برای تیم بزرگسالان
هدف اصلی تیم‌های پایه، تنها کسب مدال در مسابقات نوجوانان و جوانان نیست. فلسفه اصلی این رده‌ها باید تولید کشتی‌گیرانی باشد که چند سال بعد بتوانند در تیم ملی بزرگسالان رقابت کنند.

به همین دلیل، افت کشتی آزاد جوانان ایران باید از همین حالا جدی گرفته شود. اگر این روند ادامه پیدا کند، ممکن است تیم بزرگسالان در سال‌های آینده با مشکل کمبود نفرات جدید و باکیفیت مواجه شود.

نتیجه اسلواکی به مسئولان کشتی می‌گوید که باید روند استعدادیابی، مسابقات داخلی، اردوهای آماده‌سازی و حضور بین‌المللی کشتی‌گیران جوان دوباره مورد ارزیابی قرار گیرد. در غیر این صورت، فاصله ایران با قدرت‌های اصلی کشتی آزاد جهان می‌تواند بیشتر شود.

در یک دهه گذشته، ایران به حضور روی سکو عادت کرده بود و حتی سه سال متوالی قهرمانی جهان را جشن گرفت. حالا اما کشتی آزاد جوانان ایران یک روز پیش از پایان مسابقات جهانی ۲۰۲۶ نه‌تنها قهرمان نیست، بلکه دیگر امکان رسیدن به سکوی سوم را هم ندارد.

رقابت با قزاقستان برای رتبه چهارم آخرین مأموریت ایران در جدول تیمی است، اما فارغ از اینکه این دوئل چگونه تمام شود، پیام اصلی مسابقات اسلواکی روشن است؛ نسل بعدی کشتی آزاد ایران نیازمند توجه جدی‌تر است.

کشتی آزاد جوانان ایران هنوز می‌تواند با دو طلای احتمالی خلیلی و محمدنژاد پایان بهتری برای مسابقات رقم بزند، اما افت رتبه‌ای طی سه سال گذشته واقعیتی است که نمی‌توان آن را پشت مدال‌های انفرادی پنهان کرد. اگر این زنگ خطر جدی گرفته نشود، پیامدهای آن ممکن است چند سال دیگر در تیم ملی بزرگسالان آشکار شود.