به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ والیبال ژاپن برای ساختن آینده‌ای متفاوت، بخشی از مهم‌ترین مهره‌های خود را راهی لیگ‌های اروپایی کرده است. چهار بازیکن کلیدی تیم ملی این کشور در فصل جدید در باشگاه‌های خارج از ژاپن بازی خواهند کرد؛ تصمیمی که می‌تواند نگاه ژاپنی‌ها به مسیر رشد بازیکنان ملی را تغییر دهد.

لوران تیلیه پس از ناکامی تیم ملی ژاپن در سال ۲۰۲۵ به روشنی از نیاز به حضور بیشتر بازیکنانش در لیگ‌های معتبر جهان صحبت کرده بود. از نگاه سرمربی ژاپن، بازیکنی که به شکل مداوم در رقابت‌های سطح بالا قرار داشته باشد، فرصت بیشتری برای پیشرفت پیدا می‌کند و حالا شرایط فصل آینده تا حد زیادی با همان ایده هماهنگ شده است.

ران تاکاهاشی، یکی از چهره‌های شناخته‌شده والیبال ژاپن، فصل آینده در بوگدانکا لوک لوبلین بازی خواهد کرد. توموهیرو اوگاوا نیز به همین باشگاه لهستانی پیوسته است تا دو بازیکن ژاپنی در یک تیم اروپایی کنار یکدیگر قرار بگیرند.

یوکی ایشیکاوا، یکی دیگر از ستاره‌های اصلی ژاپن، راهی زراعت بانک ترکیه شده است. تاتسونوری اوتسوکا نیز پیراهن پاوروالی میلانو ایتالیا را بر تن خواهد کرد تا چهار بازیکن مهم تیم ملی ژاپن در لیگ‌های معتبر اروپا به میدان بروند.

برای بازیکنی که بیشتر فصل را در رقابت‌های داخلی سپری می‌کند، حضور در یک لیگ خارجی تنها تغییر پیراهن نیست. چنین تجربه‌ای می‌تواند به معنای رویارویی مستمر با بازیکنان مطرح، آشنایی با تاکتیک‌های متفاوت و قرار گرفتن در فشار مسابقاتی باشد که از نظر کیفیت و سرعت بازی سطح بالایی دارند.

همین مسئله برای تیم ملی ژاپن اهمیت ویژه‌ای دارد. بازیکنان پس از بازگشت به اردوهای ملی، تجربیاتی را با خود به همراه می‌آورند که در مسابقات داخلی ژاپن به همان شکل قابل دسترس نیست. بنابراین تصمیم اخیر می‌تواند بخشی از برنامه بلندمدت ژاپن برای افزایش کیفیت تیم ملی باشد.

ژاپن اکنون وارد مسیری شده که هدف نهایی آن تنها موفقیت در یک فصل نیست. این کشور خود را برای دوره جدید المپیکی آماده می‌کند و در آستانه فصل‌های منتهی به المپیک ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸، احتمال دارد بازیکنانی مانند کنتو میائورا و ماساتو کای نیز به جمع بازیکنان حاضر در لیگ‌های خارجی اضافه شوند.

در این میان، وضعیت والیبال ایران نیز قابل توجه است. تعداد بالای بازیکنان ایرانی که قرار است در فصل آینده خارج از کشور بازی کنند، نشان می‌دهد ایران از نظر پرورش بازیکنانی که توانایی حضور در لیگ‌های بین‌المللی را دارند، ظرفیت قابل توجهی دارد.

از سوی دیگر، این نگاه به توسعه بازیکنان تنها به ژاپن محدود نیست. برناردو رزنده، سرمربی تیم ملی والیبال برزیل، نیز پس از المپیک پاریس به اهمیت حضور بازیکنان در رقابت‌های خارجی اشاره کرده بود. پس از آن، بازیکنانی مانند دارلان سوزا، بنتو، برگمن، فرانسا و لئو لوکاس از لیگ برزیل جدا شدند و راهی تیم‌های خارجی شدند.

تجربه ژاپن می‌تواند برای والیبال ایران نیز قابل توجه باشد. تعداد لژیونرها به تنهایی تضمین‌کننده موفقیت تیم ملی نیست، اما اگر حضور آنها در لیگ‌های قدرتمند با برنامه مشخص و ارتباط مناسب با تیم ملی همراه شود، می‌تواند سطح تجربه و کیفیت فنی بازیکنان را افزایش دهد.

برای ژاپن، حضور چهار بازیکن اصلی در اروپا می‌تواند آغاز یک پروژه بزرگ‌تر باشد. اگر این روند در سال‌های آینده گسترش پیدا کند، تیلیه تیم ملی خود را با بازیکنانی در اختیار خواهد داشت که بخش مهمی از فصل را در یکی از رقابتی‌ترین محیط‌های والیبال جهان پشت سر گذاشته‌اند و این مسئله می‌تواند در مسیر بازسازی ژاپن نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد.