بازوبند کاپیتانی رئال مادرید پایان مسیر پیشرفت فده والورده نیست، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه برای هافبک اروگوئه‌ای محسوب می‌شود.

به گزارش پایگاه خبری ۹۱ورزشی؛ فده والورده دیگر تنها یکی از هافبک‌های رئال مادرید نیست. بازیکنی که در سال ۲۰۱۶ از پنیارول به اسپانیا آمد، پس از عبور از مراحل مختلف رشد فوتبالی حالا صاحب بازوبند کاپیتانی شده و باید یکی از سنگین‌ترین مسئولیت‌های ممکن در فوتبال باشگاهی را بر دوش بکشد.

برای فده والورده این جایگاه نتیجه سال‌ها ثبات، تلاش و تعهد است. او در مادرید به مرور از یک استعداد جوان به بازیکنی کلیدی تبدیل شد و با کسب عناوین مختلف، اعتبار خود را در یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان تثبیت کرد.

اما کاپیتانی رئال مادرید پایان مسیر نیست. اتفاقاً با آغاز فصل جدید، فشار روی فده والورده بیشتر از گذشته خواهد شد؛ زیرا ژوزه مورینیو از او انتظار دارد علاوه بر ایفای نقش فنی، درون زمین یکی از رهبران اصلی تیم باشد.

مورینیو و تصمیم مهم در خط میانی

یکی از اصلی‌ترین مسائل پیش روی فده والورده به ساختار خط میانی رئال مادرید مربوط می‌شود. مورینیو قصد دارد در مرکز زمین از دو هافبک با وظایف دفاعی استفاده کند و همین موضوع رقابت برای حضور در ترکیب اصلی را بالا برده است.

پس از اینکه انتقال رودری نهایی نشد، برناردو سیلوا به گزینه‌ای مهم در برنامه‌های سرمربی پرتغالی تبدیل شده است. او ویژگی‌های بازی‌سازی متفاوتی دارد و می‌تواند نقش مهمی در طراحی حملات رئال مادرید ایفا کند.

در چنین شرایطی، رقابت اصلی برای جایگاه دوم میان فده والورده و اورلین شوامنی شکل می‌گیرد؛ دو بازیکنی که از نظر خصوصیات فنی فاصله قابل توجهی با یکدیگر دارند.

والورده زمانی بیشترین تأثیر را دارد که فضای لازم برای حرکت در اختیارش باشد. او با دوندگی زیاد، قدرت حمل توپ و توانایی پوشش عرض زمین می‌تواند تعادل تیم را در انتقال از دفاع به حمله تغییر دهد.

این ویژگی‌ها حتی باعث شده او در مقاطعی در پست‌های کناری نیز مورد استفاده قرار بگیرد. با این حال، حضور یان دیومانده می‌تواند مسیر استفاده از فده والورده در جناح راست را محدودتر کند و همین مسئله احتمال حضور او در مرکز زمین را افزایش می‌دهد.

شوامنی اما تصویر متفاوتی ارائه می‌کند. او بیشتر یک هافبک قدرتمند برای محافظت از خط دفاعی است و توانایی بازی با توپ نیز دارد. چنین خصوصیاتی می‌تواند برای مورینیو، به‌خصوص در کنار یک بازی‌ساز مانند برناردو سیلوا، جذاب باشد.

رقابتی با یک گذشته جنجالی

رقابت فده والورده با شوامنی یک نکته حاشیه‌ای مهم نیز دارد. فصل گذشته اتفاقی در والدبباس میان این دو بازیکن رخ داد که در نهایت به بستری شدن والورده در بیمارستان منجر شد.

اگرچه آن اتفاق اکنون ظاهراً پایان یافته و میان دو بازیکن تنشی باقی نمانده است، شرایط جدید باعث شده دوباره نام آنها در کنار یکدیگر قرار گیرد. این بار اما مسئله، رقابت برای تصاحب یک جایگاه در ترکیب اصلی است.

مورینیو در طول فصل انتخاب‌های متفاوتی خواهد داشت و بعید است تنها یک بازیکن برای همیشه صاحب این جایگاه باشد. فشردگی مسابقات نیز احتمال چرخش در ترکیب را افزایش می‌دهد.

با این حال، شروع فصل فعلاً به نفع فده والورده است. او زودتر از بسیاری از بازیکنان به تمرینات بازگشت و در برنامه آماده‌سازی پیش‌فصل نیز حضور فعالی داشت.

والورده در بازی‌های دوستانه نمایش‌های مثبتی ارائه کرد و از نظر آمادگی مسابقه‌ای نیز وضعیت مناسبی دارد. در نقطه مقابل، شوامنی بدون تجربه یک مسابقه دوستانه وارد فصل می‌شود و طبیعتاً برای رسیدن به شرایط ایده‌آل به زمان بیشتری نیاز خواهد داشت.

این وضعیت می‌تواند به فده والورده کمک کند تا فصل را به عنوان گزینه نخست مورینیو آغاز کند، اما هیچ تضمینی برای ادامه این شرایط وجود ندارد.

سه مسئولیت بزرگ

فده والورده در فصل جدید دست‌کم با سه مأموریت اساسی روبه‌رو است؛ نخست اینکه باید ارزش بازوبند کاپیتانی را اثبات کند، دوم اینکه باید با فلسفه تاکتیکی مورینیو هماهنگ شود و سوم اینکه باید در رقابت با شوامنی جایگاه خود را در مرکز زمین حفظ کند.

این مأموریت‌ها در باشگاهی مانند رئال مادرید اهمیت دوچندانی دارند. در این تیم حتی بازیکنانی با سابقه طولانی نیز برای حضور در ترکیب اصلی باید هر هفته توانایی خود را ثابت کنند.

والورده اکنون تجربه کافی برای مدیریت این فشار را دارد. او سال‌ها در بالاترین سطح بازی کرده و فتح جام‌های مختلف را تجربه کرده است، اما کاپیتانی شرایط متفاوتی دارد و مسئولیت او را در قبال تیم افزایش می‌دهد.

از سوی دیگر، مورینیو نیز به دنبال ساخت تیمی است که از نظر دفاعی منسجم و در انتقال‌ها قدرتمند باشد. در چنین سیستمی، قابلیت‌های فده والورده می‌تواند یک امتیاز ویژه محسوب شود؛ البته به شرطی که او بتواند اعتماد کامل سرمربی را به دست آورد.

فصل تازه برای کاپیتان اروگوئه‌ای می‌تواند بهترین فرصت برای تبدیل شدن به یکی از رهبران واقعی رئال مادرید باشد. اگر فده والورده بتواند هم‌زمان در نقش کاپیتان و هافبک مورد اعتماد مورینیو بدرخشد، جایگاه او در سال‌های آینده نیز مستحکم‌تر خواهد شد.

در نهایت، رقابت با شوامنی تنها یک رقابت فردی نیست؛ این دو بازیکن نماینده دو رویکرد متفاوت در خط میانی هستند و انتخاب مورینیو می‌تواند شکل بازی رئال مادرید را نیز تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، فده والورده برای تثبیت جایگاه خود باید در زمین ثابت کند که بازوبند کاپیتانی و جایگاه ثابت در خط میانی شایسته اوست.

  • نویسنده : محمد مهدی اسماعیلی رها