به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ دنیس سارگوش در قهرمانی اروپا ۲۰۱۱ دورتموند یکی از دشوارترین روزهای زندگی ورزشی خود را پشت سر گذاشت و در حالی که تب ۳۹ درجه داشت، به مدال طلای این مسابقات رسید.

چند ساعت پیش از شروع رقابت‌ها، وضعیت جسمانی سارگوش به شدت نامناسب شد. لرز شدید به او اجازه نمی‌داد شرایط عادی داشته باشد و حتی تماس با پزشک تیم نیز برایش دشوار بود، اما تصمیم او برای حضور در مسابقات تغییر نکرد.

هم‌اتاقی سارگوش بعدها درباره آن شب از شدت لرز او صحبت کرد. با این حال، کشتی‌گیر روس همچنان اطمینان داشت که می‌تواند قهرمان شود و همین ذهنیت به یکی از ویژگی‌های برجسته آن قهرمانی تبدیل شد.

شرایط سخت او پیش از مسابقات ادامه داشت. سارگوش در سه روز حدود هفت کیلوگرم وزن کم کرده بود و عفونت دندان عقل نیز داشت. از سوی دیگر، به دلیل قوانین مبارزه با دوپینگ نمی‌توانست از هر دارویی برای کنترل درد استفاده کند.

در چنین وضعیتی، او دو مبارزه نخست خود را پشت سر گذاشت. خودش بعدها شرایط آن مسابقات را بسیار دشوار توصیف کرد و گفت تمرکز اصلی‌اش در آن لحظات، حفظ توان برای ادامه مبارزه بود.

با وجود همه مشکلات، سارگوش مرحله به مرحله پیش رفت و پس از شکست حریفانی از فرانسه و مجارستان، در دیدار نهایی مقابل موسی مرتضاعلیف قرار گرفت. پیروزی در این مبارزه، مدال طلای اروپا را برای او به همراه داشت.

داستان زندگی دنیس سارگوش نیز نشان می‌دهد که روحیه مبارزه‌طلبی او تنها به روزهای حضورش روی تشک محدود نمی‌شد. او پدری داشت که در جریان درگیری‌های نظامی نابینا شده بود و سارگوش همواره از او به عنوان یکی از نمادهای شجاعت زندگی خود یاد می‌کرد.

سارگوش در ادامه دوران حرفه‌ای خود نیز با شکست و دوری از میادین مواجه شد. پس از شکست مقابل جردن باروز در المپیک، هشت ماه از تشک فاصله گرفت، اما بازگشت و توانست سه بار قهرمان جهان شود.

او همچنین در ادامه مسیر حرفه‌ای خود موفق شد مقابل باروز به پیروزی برسد و شکست گذشته را جبران کند. این بازگشت‌ها تصویری از شخصیتی را نشان می‌دهد که در برابر ناکامی، بیماری و فشارهای رقابتی تسلیم نمی‌شد.

قهرمانی دورتموند به همین دلیل یکی از متفاوت‌ترین خاطرات دوران حرفه‌ای سارگوش محسوب می‌شود. او در روزی که شرایط جسمانی مناسبی نداشت، توانست تا پایان رقابت‌ها دوام بیاورد و عنوان قهرمانی اروپا را به دست آورد.