رئو هیراکاوا در ۳۳ سالگی شاید به نقطه‌ای برسد که بسیاری از رانندگان در ابتدای دهه بیست زندگی برای آن تلاش می‌کنند. فرصت حضور در هاس می‌تواند آخرین حلقه از مسیری باشد که قهرمانی در ژاپن، موفقیت در لمانس و دو عنوان WEC را پشت سر گذاشته است.

به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ رئو هیراکاوا در مسیری متفاوت از بیشتر رانندگان نسل جدید به آستانه فرمول یک رسیده است؛ مسیری که از رقابت‌های ژاپن آغاز شد و با سال‌ها حضور در مسابقات استقامت ادامه پیدا کرد. حالا در آستانه ۳۳ سالگی، او با فرصتی روبه‌رو شده که می‌تواند دیرترین نقطه آغاز یک رؤیای قدیمی را برایش رقم بزند.

هیراکاوا در مارس سال آینده ۳۳ ساله خواهد شد و اگر نخستین مسابقه خود را در فرمول یک انجام دهد، از معدود رانندگانی خواهد بود که در چنین سنی به بالاترین سطح موتوراسپرت رسیده‌اند. در سال ۱۹۹۵، جووانی لاواجی در ۳۷ سالگی نخستین مسابقه خود را تجربه کرد و از آن زمان مسیر ورود رانندگان مسن‌تر به این رقابت‌ها بسیار محدود شده است.

داستان هیراکاوا زمانی جالب‌تر می‌شود که بدانیم مسیر حرفه‌ای او برخلاف بسیاری از هم‌نسلانش مستقیماً به فرمول یک منتهی نشده است. او در فرمول ۳ ژاپن قهرمان شد، ۹ فصل در سوپر فرمول مسابقه داد و در سال ۲۰۲۰ به نایب‌قهرمانی رسید.

این راننده ژاپنی سپس بخش مهمی از دوران حرفه‌ای خود را در مسابقات استقامت سپری کرد. همکاری با تویوتا برای او قهرمانی در سوپر جی‌تی، پیروزی در لمانس و دو عنوان قهرمانی WEC را به همراه داشت؛ افتخاراتی که نشان می‌دهند مسیر او هرچند متفاوت بوده، بدون موفقیت طی نشده است.

تجربه‌ای که مسیر را تغییر داد

تفاوت اصلی هیراکاوا با بسیاری از استعدادهای جوان این است که او سال‌ها فرصت داشته در محیط‌های مختلف موتوراسپرت تجربه کسب کند. مسابقات استقامت به او آموخته‌اند چگونه فشار طولانی مسابقه را مدیریت کند، با هم‌تیمی‌ها هماهنگ شود و در شرایط پیچیده تصمیم بگیرد.

اما همین مسیر می‌تواند نخستین مانع او نیز باشد. خودروهای هایپرکار و خودروهای فرمول یک فلسفه متفاوتی دارند و راننده‌ای که سال‌ها در مسابقات استقامت فعالیت کرده است، برای رسیدن به ریتم گرندپری باید با مجموعه‌ای تازه از الزامات فنی و رقابتی کنار بیاید.

تجربه براندون هارتلی نمونه‌ای از دشواری این انتقال است. او نیز پس از موفقیت در مسابقات استقامت و همکاری با تویوتا به فرمول یک رسید اما نتوانست جایگاه خود را برای مدت طولانی تثبیت کند.

در مورد هیراکاوا، مسئله فقط سرعت خام نخواهد بود. او باید ثابت کند تجربه‌ای که طی سال‌ها به دست آورده می‌تواند در محیطی با فشار بسیار بالا به مزیت تبدیل شود.

فاصله با نسل جدید

فرمول یک امروز بیش از گذشته به رانندگان جوان وابسته است. تیم‌ها معمولاً ترجیح می‌دهند روی استعدادهایی سرمایه‌گذاری کنند که از سن پایین در مسیر مسابقات تک‌نفره قرار گرفته‌اند و با خودروها، پیست‌ها و تایرهای مورد استفاده در فرمول یک آشنایی بیشتری دارند.

نمونه نیک دی‌وریس نشان داد که حتی یک راننده ۲۸ ساله با سابقه حضور در گرندپری و سال‌ها تجربه در فرمول ۲ نیز برای تثبیت جایگاه خود با چالش مواجه می‌شود. دی‌وریس تنها شش ماه در فرمول یک دوام آورد و همین موضوع دشواری ورود به این سطح را نشان می‌دهد.

هیراکاوا در مقایسه با بسیاری از گزینه‌های جوان‌تر، تجربه متفاوتی دارد اما از نظر سابقه مستقیم در فرمول یک در موقعیت ضعیف‌تری قرار می‌گیرد. همین تضاد، انتخاب احتمالی او را به یکی از جذاب‌ترین داستان‌های بازار رانندگان تبدیل می‌کند.

یک فرصت برای اثبات مسیر متفاوت

تویوتا برای حضور پررنگ‌تر در فرمول یک به یک راننده ژاپنی باتجربه نیاز دارد و هیراکاوا یکی از معدود گزینه‌هایی است که هم سابقه طولانی دارد و هم با این مجموعه ارتباط حرفه‌ای داشته است. همین ارتباط می‌تواند فرصت او را در هاس افزایش دهد.

در طرف مقابل، هاس گزینه‌های متعددی برای انتخاب دارد و می‌تواند به سراغ رانندگان باتجربه یا استعدادهای جوان برود. بنابراین، حضور احتمالی هیراکاوا بیش از آنکه نتیجه طبیعی مسیر حرفه‌ای او باشد، حاصل همگرایی چند عامل متفاوت خواهد بود.

اگر این اتفاق رخ دهد، او تنها برای کسب یک صندلی در فرمول یک رقابت نخواهد کرد. هیراکاوا باید ثابت کند سال‌ها فعالیت در ژاپن و مسابقات استقامت، سرمایه‌ای قابل انتقال به بالاترین سطح موتوراسپرت است و سن بالاتر الزاماً به معنای پایان فرصت برای رسیدن به یک رؤیای قدیمی نیست.

  • نویسنده : محمد مهدی فغانی