به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ گاهی جذابیت یک مسابقه فقط به ستاره‌های داخل زمین مربوط نمی‌شود. دیدار ایران و قطر در بازی‌های آسیایی ناگویا، داستان مردی را روایت می‌کند که زمانی هدایت بسکتبال ایران را بر عهده داشت و حالا باید مقابل همان تیمی بایستد که سال‌ها با بازیکنانش کار کرده است.

هاکان دمیر، سرمربی ترک‌تبار قطر، حالا در موقعیتی متفاوت قرار گرفته است. او بسیاری از ملی‌پوشان ایران را از نزدیک می‌شناسد، با ویژگی‌های فنی و ذهنی آن‌ها آشناست و همین شناخت، این مسابقه را به یکی از خاص‌ترین تقابل‌های ناگویا تبدیل کرده است.

اما آن سوی این ماجرا، بازیکنان ایران نیز با مربی‌ای روبه‌رو می‌شوند که روزی روی نیمکت خودشان حضور داشت. همین موضوع به مسابقه، رنگ و بویی فراتر از یک رقابت عادی مرحله گروهی می‌دهد.

قطر در سال‌های اخیر مسیر متفاوتی را در بسکتبال انتخاب کرده و با استفاده گسترده از بازیکنان دوتابعیتی و خارجی‌تبار، ترکیبی بین‌المللی ساخته است. فهرست اخیر این تیم شامل دانته گرانتام، آلن هادزیبگوویچ، بوبو ماگاسا، عثمان دینگ، باباکار دینگ، مصطفی ندائو، زین‌الدین بدری و مصطفی فوده است؛ بازیکنانی که هر کدام ریشه‌ای متفاوت دارند و تجربه بازی در لیگ‌های مختلف را با خود آورده‌اند.

در میان آن‌ها، دانته گرانتام بیش از همه جلب توجه می‌کند. فوروارد آمریکایی قطر که سابقه حضور در جی‌لیگ و باشگاه‌های اروپایی را دارد، مهره‌ای است که دمیر بخش مهمی از طراحی حملات تیمش را بر پایه توانایی‌های او بنا کرده است.

آلن هادزیبگوویچ نیز با قد ۲۱۱ سانتی‌متر و توانایی شوت‌زنی از بیرون محوطه، ترکیبی کم‌سابقه از قدرت فیزیکی و مهارت فنی را در اختیار قطر قرار داده است؛ بازیکنی که می‌تواند هم زیر سبد و هم در فاصله دور برای ایران دردسرساز شود.

با این حال، مهم‌ترین چالش این مسابقه شاید نه در توانایی فردی بازیکنان قطر، بلکه در تلاش دمیر برای استفاده از شناختش نسبت به بسکتبال ایران باشد. او می‌داند ایران در چه لحظاتی بهترین عملکرد را دارد و کدام نقاط می‌تواند تحت فشار قرار بگیرد.

در مقابل، شاگردان مانولوپولوس تجربه مواجهه با تیم‌های متکی به بازیکنان دوتابعیتی را دارند. پیروزی برابر اردن در رقابت‌های اخیر نشان داد که ایران می‌تواند در برابر تیم‌هایی با ساختار چندملیتی نیز موفق ظاهر شود و انسجام تیمی همچنان یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌هایش است.

این مسابقه برای بازیکنان ایران جنبه ذهنی مهمی نیز خواهد داشت. روبه‌رو شدن با مربی سابق، هم می‌تواند انگیزه مضاعف ایجاد کند و هم نیازمند مدیریت احساسات در جریان مسابقه باشد؛ موضوعی که در رقابت‌های بزرگ آسیایی اهمیت زیادی دارد.

از سوی دیگر، دمیر نیز به خوبی می‌داند که موفقیت مقابل ایران می‌تواند برای او معنایی فراتر از یک برد عادی داشته باشد؛ پیروزی‌ای که هم ارزش فنی دارد و هم از نظر شخصی و حرفه‌ای توجه زیادی را جلب خواهد کرد.

در نهایت، دیدار ایران و قطر در ناگویا فقط تقابل دو تیم برای صعود از مرحله گروهی نیست. این مسابقه، رویارویی گذشته و حال هاکان دمیر با بسکتبال ایران است؛ نبردی که در آن شناخت متقابل، انگیزه‌های شخصی و جزئیات تاکتیکی، به اندازه مهارت بازیکنان داخل زمین اهمیت خواهد داشت.