به گزارش پایگاه خبری ۹۱ورزشی؛ مالاگو در گفت‌وگویی با گاتزتا دلو اسپورت، درباره اتفاقاتی صحبت کرده که سرنوشت نیمکت تیم ملی ایتالیا را تحت تأثیر قرار داد؛ اتفاقاتی که در آنها نام چند چهره سرشناس فوتبال این کشور و حتی یکی از بزرگ‌ترین مربیان جهان مطرح شد.

همزمان با این مصاحبه، پائولو مالدینی نیز در گفت‌وگو با کوریره دلا سرا درباره دوران کوتاه حضورش در فدراسیون فوتبال ایتالیا صحبت کرد و از روابط تیره خود با مالاگو پرده برداشت. با وجود انتشار همزمان این دو مصاحبه، مالاگو وارد پاسخ مستقیم به صحبت‌های مالدینی نشد و اعلام کرد پس از تعطیلات تابستانی قصد دارد با مالدینی و لئوناردو ملاقات کند.

از نگاه مالاگو، تصمیم مالدینی و لئوناردو برای خروج از فدراسیون را باید در چارچوبی بزرگ‌تر دید. او معتقد است کناره‌گیری این دو نفر بخشی از روندی بود که بر اساس برداشت او از صداقت در رفتار شکل گرفت.

اما مهم‌ترین قسمت اظهارات مالاگو به پرونده انتخاب سرمربی تیم ملی مربوط می‌شد؛ جایی که آندره‌آ پیرلو در ابتدا در آستانه نشستن روی نیمکت آتزوری قرار داشت.

پیرلو تا یک قدمی نیمکت ایتالیا

مالاگو مدعی شد که پرونده پیرلو تقریباً به پایان رسیده بود و حتی مقدمات معرفی رسمی او نیز آماده شده بود. با این حال، طرح موضوع همکاری این مربی با یک سایت شرط‌بندی روسی شرایط را تغییر داد و تصمیم نهایی فدراسیون را تحت تأثیر قرار داد.

او درباره آن مقطع توضیح داد که فشار روانی زیادی را تحمل کرده، اما در نهایت به این نتیجه رسیده که جلوگیری از انتخاب پیرلو تصمیم درستی بوده است.

این اظهارات اهمیت اتفاقی را که باعث توقف روند انتخاب پیرلو شد، بیشتر نشان می‌دهد. از روایت مالاگو مشخص است که تغییر مسیر فدراسیون در آخرین مراحل رخ داده و گزینه‌ای که در آستانه معرفی رسمی قرار داشت، ناگهان از فهرست خارج شد.

پس از پایان این پرونده، مسیر برای گزینه دیگری باز شد؛ مربی‌ای که پیش‌تر تجربه هدایت تیم ملی ایتالیا را داشت و شناخت کاملی از ساختار فوتبال این کشور داشت.

چرا مانچینی دوباره انتخاب شد؟

با کنار رفتن پیرلو، تماس با مانچینی انجام شد. مالاگو تأکید کرد که این تماس تنها پس از پایان ماجرای پیرلو صورت گرفته و برخلاف برخی برداشت‌ها، انتخاب مربی سابق تیم ملی از ابتدا قطعی نبوده است.

به گفته او، پاسخ مانچینی نیز مثبت بود و این مربی اعلام کرد احساس خوبی نسبت به بازگشت به نیمکت تیم ملی دارد. حتی مسائل مربوط به جدایی قبلی او از فدراسیون و انتقالش به عربستان نیز مورد بحث قرار گرفت.

مالاگو درباره نحوه توافق با مانچینی نیز ادعای جالبی مطرح کرد و گفت قرارداد تقریباً بدون مطالعه طولانی امضا شده است. این مسئله از نگاه او نشان می‌دهد که این مربی برای بازگشت به تیم ملی انگیزه بالایی داشته است.

البته مالاگو تأکید کرد که شناخت قدیمی او از مانچینی به معنای انتخاب او از روی رابطه شخصی نیست. او توضیح داد که اگرچه سال‌هاست یکدیگر را می‌شناسند و حتی سابقه انجام بازی‌های تفریحی در باشگاه را داشته‌اند، اما رابطه آنها آن‌قدر نزدیک نبوده که بتوان انتخاب سرمربی تیم ملی را به دوستی شخصی نسبت داد.

بازیکنان هم پشت مانچینی بودند

یکی از نکات قابل توجه در صحبت‌های مالاگو، اشاره به نظر بازیکنان تیم ملی بود. او مدعی شد که در هفته‌های اخیر بازیکنان متعددی با او تماس گرفته‌اند و از انتخاب مانچینی استقبال کرده‌اند.

مالاگو تأکید کرد که این حمایت تنها به دوناروما محدود نمی‌شده و بازیکنان دیگری نیز چنین نظری داشته‌اند. از نگاه او، شناخت مانچینی از فضای تیم ملی، بازیکنان فعلی و استعدادهای جوان، مهم‌ترین دلایل برای انتخاب این مربی بوده است.

در کنار مانچینی، کلودیو رانیری نیز قرار است در ساختار فنی جدید فدراسیون نقش داشته باشد. مالاگو اعلام کرد که انتخاب رانیری نیز با او هماهنگ شده و این ساختار قرار است تجربه دو مربی شناخته‌شده را در کنار یکدیگر قرار دهد.

گواردیولا؛ پروژه‌ای که علنی شد

در بخش دیگری از مصاحبه، مالاگو درباره پپ گواردیولا صحبت کرد. او در پاسخ به انتقادها درباره علنی شدن این موضوع پیش از نهایی شدن توافق، اعتقاد داشت وقتی اخبار مربوط به این مربی در فضای رسانه‌ای منتشر شده، دیگر دلیلی برای سکوت وجود نداشته است.

مالاگو معتقد بود تلاش برای جذب گواردیولا با رویکردی که مالدینی و لئوناردو دنبال می‌کردند، هماهنگ بود. به اعتقاد او، در فوتبال مدرن نمی‌توان اطلاعاتی را که وارد فضای عمومی شده‌اند، برای مدت طولانی پنهان نگه داشت.

او همچنین به انتشار شایعات مربوط به احتمال حضور گواردیولا در تیم ملی اشاره کرد و معتقد بود وقتی اخبار و حتی تصاویر مرتبط با افراد مطرح منتشر می‌شود، واقعیت مذاکرات دیگر قابل مخفی کردن نیست.

کونته؛ گزینه محبوب سری آ

آنتونیو کونته نیز یکی دیگر از نام‌های مطرح در این فرآیند بود. مالاگو تأیید کرد که در میان مدیران سری آ، اکثریت علاقه داشتند کونته هدایت تیم ملی را برعهده بگیرد.

با این حال، او تأکید کرد که همه افراد چنین دیدگاهی نداشتند. مالاگو در پاسخ به این موضوع گفت: «صادقانه بگویم، همه آنها خواهان کونته نبودند، اما اکثریت بودند.»

این اختلاف نظر نشان می‌دهد که مسیر انتخاب سرمربی ایتالیا یک فرآیند یک‌طرفه نبوده است. پیرلو، گواردیولا، کونته و مانچینی هرکدام در مقاطع مختلف بخشی از این معادله بوده‌اند و در نهایت تصمیم نهایی به بازگشت مربی‌ای ختم شده که پیش‌تر نیز تجربه هدایت آتزوری را داشته است.

اکنون با حضور مانچینی به عنوان سرمربی و رانیری در نقش مدیر فنی، فدراسیون ایتالیا امیدوار است ساختار جدید بتواند تیم ملی را به مسیر مورد انتظار بازگرداند. با این حال، روایت‌های تازه مالاگو نشان می‌دهد انتخاب سرمربی فقط یک تصمیم فنی ساده نبوده و مجموعه‌ای از اختلافات، گزینه‌های متفاوت، فشارهای رسانه‌ای و دیدگاه‌های متناقض در شکل‌گیری آن نقش داشته‌اند.