به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ جام جهانی تیراندازی ۲۰۲۶ از ۳۱ تیر تا ۶ مرداد برگزار شد و تیم ملی ایران با ۱۶ نماینده در رشته‌های تپانچه، تفنگ و اهداف پروازی در این رقابت‌ها حضور یافت؛ حضوری که اگرچه با یک مدال ارزشمند همراه بود، اما در مجموع نتوانست تصویر کاملاً رضایت‌بخشی از وضعیت تیراندازی ایران ارائه کند.

در پایان مسابقات، تنها هانیه رستمیان و شرمینه چهل‌امیرانی موفق شدند به فینال انفرادی راه پیدا کنند. رستمیان مدال برنز گرفت و چهل‌امیرانی در رتبه هشتم قرار گرفت. وحید گلخندان نیز تا یک‌قدمی فینال پیش رفت، اما سایر ملی‌پوشان فاصله محسوسی با جمع مدعیان داشتند.

رستمیان؛ مدالی که بیش از یک برنز ارزش داشت

هانیه رستمیان در تپانچه بادی ۱۰ متر زنان با صعود به فینال و کسب مدال برنز تنها سکوی ایران را به دست آورد.

این مدال فقط یک برنز معمولی نبود؛ تیراندازی ایران پس از بیش از دو سال دوباره توانست در بخش انفرادی یک مسابقه جهانی روی سکو قرار بگیرد و همین موضوع ارزش آن را دوچندان کرد.

با این حال، عملکرد رستمیان در تپانچه ۲۵ متر زنان که مهم‌ترین و تخصصی‌ترین ماده او محسوب می‌شود، چندان امیدوارکننده نبود. او در این ماده هفدهم شد و از رسیدن به فینال بازماند؛ نتیجه‌ای که با توجه به سابقه کسب سهمیه دو المپیک توکیو و پاریس و حضور در فینال‌های جام جهانی، پایین‌تر از انتظارات ارزیابی می‌شود.

یک امتیاز تا رؤیای فینال

در بخش مردان، وحید گلخندان یکی از نزدیک‌ترین عملکردها به فینال را ثبت کرد. او تنها با اختلاف یک امتیاز از حضور در جمع هشت نفر برتر بازماند و نشان داد که می‌تواند در آینده به یکی از چهره‌های قابل اتکای تپانچه ایران تبدیل شود.

در سوی دیگر، جواد فروغی، قهرمان المپیک توکیو، بار دیگر نتوانست به روزهای اوج خود نزدیک شود و ناکامی او در کنار حذف هر دو تیم میکس تپانچه، نگرانی‌ها درباره وضعیت این بخش را افزایش داد.

چهل‌امیرانی؛ فرصت غیرمنتظره، نتیجه قابل قبول

در بخش تفنگ، شرمینه چهل‌امیرانی عملکردی متفاوت داشت. او ابتدا با اختلافی اندک از حضور در فینال بازمانده بود، اما پس از حذف تیرانداز کره‌جنوبی به دلیل مردود شدن سلاح به‌عنوان نفر هشتم وارد فینال شد.

چهل‌امیرانی در نهایت در رتبه هشتم ایستاد و تنها فینالیست ایران در بخش تفنگ شد؛ نتیجه‌ای که در مقایسه با عملکرد سایر نمایندگان این بخش، بهترین دستاورد ایران محسوب می‌شد.

در دیگر مواد تفنگ، پوریا نوروزیان با رتبه سی‌ام، نجمه خدمتی با رتبه سی‌ام در سه وضعیت زنان و امیرمحمد نکونام با رتبه چهل‌ویکم در سه وضعیت مردان، بهترین نتایج ایران را ثبت کردند؛ نتایجی که همچنان فاصله زیادی با سطح مدعیان جهانی داشت.

اهداف پروازی و پرونده‌ای بدون اتفاق ویژه

در اهداف پروازی نیز محمد بیرانوند، نماینده المپیکی ایران در ماده تراپ، نتوانست به فینال برسد و این بخش نیز بدون ثبت نتیجه شاخص برای ایران به پایان رسید.

هشدار آسیایی پیش از ناگویا

یکی از مهم‌ترین پیام‌های این جام جهانی، برتری آشکار قدرت‌های آسیایی بود. در مواد مختلف، به‌ویژه تپانچه بادی ۱۰ متر، تپانچه ۲۵ متر، تفنگ بادی ۱۰ متر و رقابت‌های میکس، مدال‌آوران عمدتاً از چین، کره‌جنوبی، هند و ژاپن بودند.

همین موضوع باعث می‌شود جام جهانی اخیر را بتوان شبیه‌سازی کوچکی از بازی‌های آسیایی ناگویا دانست؛ جایی که ایران برای رسیدن به سکو باید با همان رقبای قدرتمند روبه‌رو شود.

ناگویا؛ نقطه تصمیم برای آینده تیم ملی

اما مهم‌ترین پرسش پس از این مسابقات، نه درباره یک مدال یا یک فینال، بلکه درباره آینده ترکیب تیم ملی تیراندازی ایران است.

نتایج جام جهانی نشان داد که فاصله ایران با قدرت‌های آسیایی همچنان پابرجاست و برخی ملی‌پوشانی که سال‌ها در ترکیب تیم ملی حضور داشته‌اند، هنوز نتوانسته‌اند در میدان‌های بزرگ عملکردی متناسب با سابقه خود ارائه کنند.

در فاصله کوتاه تا بازی‌های آسیایی ناگویا، امکان تغییرات گسترده وجود ندارد، اما این مسابقات می‌تواند به آخرین فرصت نسل فعلی تیراندازان باتجربه تبدیل شود.

اگر آن‌ها در ناگویا نیز نتوانند نتیجه‌ای در حد انتظار کسب کنند، احتمالاً زمان آن فرا خواهد رسید که نسل جوان‌تر فرصت بیشتری برای حضور در تیم ملی پیدا کند و باتجربه‌ها با انتقال تجربه، نقش تازه‌ای در آینده تیراندازی ایران ایفا کنند.

شاید مهم‌ترین دستاورد جام جهانی اخیر همین باشد؛ اینکه تیراندازی ایران بیش از هر زمان دیگری به تصمیمی راهبردی درباره آینده خود نزدیک شده است؛ تصمیمی که سرنوشت ترکیب تیم ملی در سال‌های آینده را تعیین خواهد کرد.