به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ در میان ستاره‌های جوان و مدعیان قهرمانی جهان والیبال نشسته ۲۰۲۶، نامی بیش از همه توجه‌ها را به خود جلب کرد؛ «اِوا سابونه سیپوش» بازیکن ۷۰ ساله تیم ملی بانوان مجارستان که عنوان مسن‌ترین ورزشکار حاضر در این رقابت‌ها را به دست آورد.

اما آنچه او را به چهره‌ای ویژه در هانگژو تبدیل کرد، تنها عدد ۷۰ نبود. انرژی، انگیزه و حضور فعال او در سطح قهرمانی جهان باعث شد بسیاری از ورزشکاران و رسانه‌ها، داستان زندگی‌اش را یکی از الهام‌بخش‌ترین روایت‌های این دوره بدانند.

سابونه سال‌ها پیش به عنوان معلم تربیت بدنی و مربی هندبال فعالیت می‌کرد و ورزش بخش جدایی‌ناپذیر زندگی او بود. با این حال، نقطه عطف زندگی‌اش پس از سانحه‌ای در سال ۲۰۰۹ رقم خورد؛ زمانی که در دوران توان‌بخشی با والیبال نشسته آشنا شد.

هم‌زمان با تشکیل نخستین تیم والیبال نشسته بانوان مجارستان، او این رشته را انتخاب کرد و تصمیمی گرفت که مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. اکنون ۱۷ سال از آن تصمیم می‌گذرد و او همچنان با پیراهن تیم ملی کشورش در بالاترین سطح رقابت می‌کند.

سابونه حضور در قهرمانی جهان را افتخاری بزرگ دانست و تأکید کرد که بازیکنان مجارستان با وجود فاصله با قدرت‌های بزرگ والیبال نشسته، در هر مسابقه با تمام توان و انگیزه به میدان می‌روند.

تیم ملی بانوان مجارستان در پایان مسابقات با پیروزی مقابل فرانسه در رده پانزدهم قرار گرفت و سابونه در این دیدار هفت امتیاز برای تیمش کسب کرد؛ آماری قابل توجه برای ورزشکاری که بسیاری او را نماد تداوم و پشتکار می‌دانند.

او راز حفظ آمادگی خود را در یک جمله خلاصه می‌کند؛ «از کودکی هر روز ورزش کرده‌ام». همین سبک زندگی فعال باعث شده همچنان توانایی حضور در رقابت‌های سطح جهانی را داشته باشد.

در کنار ورزش، خانواده نقش مهمی در زندگی او دارد. سابونه مادر دو فرزند و مادربزرگ چهار نوه است و در طول مسابقات نیز از حمایت مستمر خانواده‌اش برخوردار بود. او همچنین همچنان به مربیگری هندبال ادامه می‌دهد و ارتباط با نسل جوان را مهم‌ترین منبع انرژی خود می‌داند.

قهرمانی جهان والیبال نشسته ۲۰۲۶ با حضور ۱۶ تیم در بخش مردان و ۱۶ تیم در بخش زنان برگزار شد. آمریکا قهرمان بخش زنان شد و برزیل به مقام نایب‌قهرمانی رسید. در بخش مردان نیز تیم ملی ایران با کسب نهمین عنوان قهرمانی جهان، بار دیگر قدرت خود را در این رشته به نمایش گذاشت.

داستان اِوا سابونه سیپوش یادآور این واقعیت است که ورزش قهرمانی فقط درباره مدال و جام نیست؛ گاهی حضور یک ورزشکار باتجربه می‌تواند الهام‌بخش هزاران نفر باشد و نشان دهد که اراده و عشق به ورزش از هر رکورد سنی ماندگارتر است.