به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ پایان لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ برای والیبال ایران با تلخی همراه بود؛ تیمی که روزی در جمع قدرت‌های مطرح جهان قرار داشت، این بار با تنها سه پیروزی و ۹ شکست به کار خود پایان داد و تا رده نوزدهم رنکینگ جهانی سقوط کرد.

اما آنچه پس از پایان مسابقات بیش از خود نتایج مورد توجه قرار گرفت، بحثی بود که درباره وضعیت ذهنی و انگیزشی بازیکنان شکل گرفت؛ موضوعی که رئیس فدراسیون والیبال نیز به صورت غیرمستقیم به آن اشاره کرد.

ایران در شرایطی وارد لیگ ملت‌ها شد که اردوهای آماده‌سازی تحت تأثیر شرایط جنگی کشور برگزار شده بود. لیگ داخلی به پایان نرسید و تیم ملی فرصت کافی برای انجام بازی‌های تدارکاتی نداشت. با وجود این، بسیاری از کارشناسان معتقدند مشکلات تیم فراتر از کمبود زمان آماده‌سازی بود.

در طول مسابقات، ملی‌پوشان بارها در ست‌های ابتدایی نمایش امیدوارکننده‌ای داشتند، اما در ادامه دچار افت تمرکز می‌شدند. این نوسان شدید باعث شد تیم در بسیاری از دیدارها نتواند برتری خود را حفظ کند و امتیازهای مهمی را از دست بدهد.

در چنین فضایی، اظهارات میلاد تقوی توجه زیادی را به خود جلب کرد. او تأکید کرد که تغییر سرمربی به تنهایی راه‌حل مشکلات والیبال ایران نیست و باید به مسائل عمیق‌تر توجه شود.

تقوی بدون اشاره مستقیم به نام بازیکنان، از قراردادهای ۲۰ تا ۲۵ میلیارد تومانی سخن گفت؛ قراردادهایی که پیش از آغاز لیگ ملت‌ها امضا شده بودند. به اعتقاد او، زمانی که چنین مبالغی در میان باشد، نگرانی درباره مصدومیت و از دست رفتن فصل باشگاهی می‌تواند به یکی از دغدغه‌های اصلی بازیکن تبدیل شود.

این صحبت‌ها بحث گسترده‌ای را در فضای والیبال ایجاد کرد. طی سال‌های اخیر بارها دیده شده که حضور در تیم ملی یا حتی قرار گرفتن در فهرست لیگ ملت‌ها، ارزش قرارداد برخی بازیکنان را به شکل چشمگیری افزایش داده است.

البته نمی‌توان از این موضوع نتیجه گرفت که بازیکنان برای تیم ملی کم‌کاری کرده‌اند. بسیاری از ملی‌پوشان سال‌ها برای رسیدن به پیراهن تیم ملی تلاش کرده‌اند و موفقیت در این سطح همچنان برای آنها اهمیت ویژه‌ای دارد. اما کارشناسان معتقدند فشار قراردادهای سنگین می‌تواند به صورت ناخودآگاه روی نوع بازی، میزان ریسک‌پذیری و حتی تصمیم‌های لحظه‌ای بازیکنان تأثیر بگذارد.

در کنار این مسائل، عملکرد فنی تیم نیز انتقادهای فراوانی را به همراه داشت. روبرتو پیاتزا در طول مسابقات تلاش زیادی برای ایجاد انگیزه در کنار زمین انجام داد، اما این انرژی کمتر به داخل زمین منتقل شد. با این حال، فدراسیون فعلاً قصدی برای قطع همکاری با او ندارد و قراردادش تا پایان ۲۰۲۶ معتبر است.

بررسی وضعیت فعلی والیبال ایران نشان می‌دهد مشکل تنها به یک مربی یا چند بازیکن محدود نمی‌شود. ساختار اقتصادی لیگ، نحوه تنظیم قراردادها، برنامه استعدادیابی و فاصله میان مسابقات داخلی و سطح رقابت‌های بین‌المللی، همگی در شکل‌گیری شرایط کنونی نقش دارند.

لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ شاید از نظر نتیجه یکی از ضعیف‌ترین دوره‌های تاریخ والیبال ایران باشد، اما اهمیت واقعی آن در هشداری است که به والیبال کشور داد. اگر اصلاحات جدی در ساختار حرفه‌ای این رشته انجام نشود، خطر فاصله گرفتن بیشتر از سطح اول والیبال جهان کاملاً جدی خواهد بود.