چهار دوره قهرمانی پیاپی، انتظارات را از کشتی فرنگی نوجوانان ایران به بالاترین سطح رسانده بود. اما رقابت‌های جهانی باکو نشان داد حتی پرافتخارترین تیم‌ها نیز ممکن است روزی از مسیر همیشگی موفقیت فاصله بگیرند.

به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ کشتی فرنگی نوجوانان ایران طی سال‌های اخیر به نماد ثبات و قهرمانی در جهان تبدیل شده بود؛ تیمی که چهار دوره متوالی عنوان نخست جهان را به دست آورده و در هر مسابقه‌ای با ذهنیت قهرمانی روی تشک می‌رفت. به همین دلیل، آنچه در باکو رخ داد بیش از یک نتیجه معمولی، نشانه‌ای از یک عقب‌گرد غیرمنتظره بود.

ایران با عنوان مدافع چهار دوره قهرمانی پا به مسابقات جهانی نوجوانان گذاشت و بسیاری از کارشناسان این تیم را همچنان شانس اول قهرمانی می‌دانستند. اما از همان روز نخست، روند مسابقات برخلاف انتظار پیش رفت.

در پنج وزن ابتدایی، سه کشتی‌گیر ایران خیلی زود از دور رقابت‌ها کنار رفتند؛ اتفاقی که برای تیمی با سابقه قهرمانی‌های متوالی، زنگ خطر جدی محسوب می‌شد. تنها علیرضا رضایی و علی‌اکبر آکو توانستند خود را به مراحل پایانی برسانند.

رضایی در وزن ۸۰ کیلوگرم عملکردی درخشان ارائه کرد و با کسب مدال طلا، اجازه نداد روز نخست برای ایران کاملاً تلخ به پایان برسد. آکو نیز در سنگین‌وزن به مدال برنز رسید تا دست‌کم دو مدال برای تیم ثبت شود.

اما مشکل اصلی، تعداد بالای حذف‌های زودهنگام بود. روز دوم نیز شرایط تغییر محسوسی نکرد و تیم ایران تنها یک فینالیست، دو کشتی‌گیر راه‌یافته به رده‌بندی و یک شانس برنز داشت؛ ضمن اینکه چهارمین اوتی تیم نیز ثبت شد.

پس از پایان رقابت‌های فینال و رده‌بندی پنج وزن نخست، جدول تیمی تصویری غیرمنتظره داشت. روسیه با دو طلا، یک برنز و ۷۷ امتیاز صدرنشین شد و آذربایجان میزبان با ۵۲ امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت. قزاقستان نیز با ۵۱ امتیاز سوم شد.

آنچه بیش از همه توجه‌ها را جلب کرد، قرار گرفتن آمریکا بالاتر از ایران بود. آمریکایی‌ها با ۴۴ امتیاز ششم شدند و ایران با ۴۲ امتیاز در رده هفتم ایستاد؛ جایگاهی که برای تیمی با سابقه چهار قهرمانی پیاپی، نتیجه‌ای سنگین و دور از انتظار به شمار می‌رود.

از نگاه انسانی، این مسابقات یادآور این واقعیت است که نسل‌های قهرمان نیز نیازمند بازسازی و تداوم پشتوانه‌سازی هستند. قهرمانی‌های متوالی انتظارات را بالا می‌برد، اما حفظ آن استاندارد دشوارتر از رسیدن به آن است.

با وجود این ناکامی نسبی، عملکرد علیرضا رضایی نشان داد استعدادهای درخشان همچنان در کشتی فرنگی ایران حضور دارند. پرسش اصلی اکنون این است که آیا این نسل می‌تواند در سال‌های آینده دوباره ایران را به جایگاه همیشگی‌اش در صدر جهان بازگرداند یا باکو آغاز دوره‌ای تازه و متفاوت برای کشتی فرنگی نوجوانان خواهد بود.

  • نویسنده : زهرا فغانی