به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ پایان لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ برای تیم ملی والیبال ایران با نتایجی همراه شد که کمتر کسی پیش از آغاز مسابقات آن را پیش‌بینی می‌کرد. سه پیروزی، ۹ شکست و سقوط به رده نوزدهم رنکینگ جهانی، تصویری متفاوت از تیمی ارائه داد که سال‌ها در جمع مدعیان والیبال جهان قرار داشت.

شرایط خاص پیش از آغاز مسابقات، بخشی از این افت را توضیح می‌دهد. همزمانی اردوهای آماده‌سازی با شرایط جنگی کشور، اختلال در برنامه‌های تیم، ناتمام ماندن لیگ داخلی و برگزاری تنها یک مسابقه تدارکاتی باعث شد ملی‌پوشان بدون آمادگی ایده‌آل وارد یکی از سخت‌ترین رقابت‌های سال شوند.

با وجود این، اتفاقات داخل زمین نیز نشان داد مشکلات تنها به کمبود زمان آماده‌سازی محدود نیست. اشتباهات فردی، کاهش تمرکز در امتیازهای حساس، از دست رفتن برتری در جریان مسابقات و ناتوانی در حفظ روند مثبت، باعث شد تیم ملی در بیشتر دیدارها ثبات لازم را نداشته باشد و فرصت کسب نتایج بهتر را از دست بدهد.

در چنین شرایطی، فدراسیون والیبال تصمیم گرفته از روبرتو پیاتزا حمایت کند. قرارداد این سرمربی ایتالیایی تا پایان سال ۲۰۲۶ ادامه دارد و مسئولان فدراسیون معتقدند تغییر کادر فنی در مقطع فعلی نمی‌تواند مشکلات اصلی والیبال ایران را برطرف کند.

میلاد تقوی، رئیس فدراسیون والیبال، نیز تأکید کرده است که بحران فعلی تنها با تعویض سرمربی حل نخواهد شد و والیبال ایران به اصلاحات عمیق‌تری نیاز دارد. او اعتقاد دارد ابتدا باید واقعیت مشکلات موجود پذیرفته شود تا بتوان برای آنها راهکار مناسبی پیدا کرد.

بخش مهم دیگری از صحبت‌های رئیس فدراسیون به قراردادهای سنگین بازیکنان اختصاص داشت. به گفته او، امضای قراردادهای ۲۰ تا ۲۵ میلیارد تومانی پیش از حضور در لیگ ملت‌ها می‌تواند به‌صورت ناخودآگاه ذهن بازیکنان را درگیر حفظ سلامت برای فصل باشگاهی کند؛ مسئله‌ای که از نگاه او باید به‌طور جدی مورد بررسی قرار گیرد.

در سال‌های اخیر نیز افزایش قابل توجه قرارداد برخی بازیکنان پس از حضور در تیم ملی، بارها مورد توجه قرار گرفته است. البته این موضوع به معنای کاهش تعهد ملی‌پوشان نیست، اما می‌تواند یکی از عواملی باشد که بر تصمیم‌گیری و میزان ریسک‌پذیری آنها در مسابقات تأثیر بگذارد.

تحلیل عملکرد تیم ملی نشان می‌دهد بازگشت والیبال ایران به جایگاه گذشته، نیازمند مجموعه‌ای از تغییرات در بخش‌های مختلف است. اصلاح ساختار لیگ، مدیریت قراردادها، افزایش کیفیت اردوهای آماده‌سازی، توسعه استعدادیابی و برنامه‌ریزی برای بازی‌های تدارکاتی بیشتر، از جمله اقداماتی است که می‌تواند مسیر بازسازی این رشته را هموار کند. اگر این روند اصلاحی به‌صورت اصولی دنبال نشود، فاصله والیبال ایران با قدرت‌های برتر جهان بیش از گذشته افزایش خواهد یافت.