به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ علی حبیبی‌نژاد معتقد است ارزش واقعی مدال جهانی را زمانی احساس کرد که مردم شهرش برای استقبال از او به خیابان‌ها آمدند؛ استقبالی که به گفته او بدون حضور مسئولان ورزشی برگزار شد و تلخ و شیرین‌ترین خاطره دوران حرفه‌ای‌اش را رقم زد.

این ملی‌پوش بوکس ایران درباره مسیر رسیدن به مدال برنز جام جهانی توضیح داد که سال گذشته با وجود پیروزی برابر نفرات دوم و سوم جهان، مقابل قهرمان المپیک پاریس شکست خورد و از مدال بازماند. همان ناکامی باعث شد با انگیزه‌ای مضاعف برای فصل جدید تمرین کند و سرانجام روی سکوی جهانی بایستد.

او درباره شرایط جام جهانی گفت لغو اردوهای مشترک و مسابقات تدارکاتی به دلیل شرایط کشور، کار ملی‌پوشان را دشوار کرده بود، اما با وجود این محدودیت‌ها توانست به مدال برنز برسد. حبیبی‌نژاد اعتقاد دارد دیدار نیمه‌نهایی برابر بوکسور آمریکایی بسیار نزدیک بود و حتی شانس حضور در فینال را نیز داشت.

دارنده مدال برنز جام جهانی تأکید کرد این موفقیت نتیجه حدود ۱۵ سال تلاش مداوم در بوکس است و هنوز آن را پایان مسیر نمی‌داند. او کسب سهمیه المپیک لس‌آنجلس ۲۰۲۸ و موفقیت در آن رقابت‌ها را هدف اصلی دوران قهرمانی خود عنوان کرد.

حبیبی‌نژاد درباره بازگشت به مشهد گفت انرژی مردم برای او فراموش‌نشدنی بوده است. با این حال، از اینکه هیچ مقام مسئول ورزشی در مراسم استقبال حضور نداشت، ابراز ناراحتی کرد و گفت انتظار داشت مدال تاریخی بوکس ایران با توجه بیشتری همراه شود.

او همچنین با اشاره به ظرفیت بالای ورزش خراسان رضوی، دلیل افت برخی رشته‌ها را کم‌توجهی به ورزشکاران دانست و تأکید کرد حمایت بیشتر از قهرمانان می‌تواند زمینه رشد استعدادهای جدید را فراهم کند.

ملی‌پوش بوکس ایران در ادامه از افزایش حقوق ملی‌پوشان و ساخت کمپ تیم‌های ملی قدردانی کرد و این اقدامات را نشانه توجه بیشتر فدراسیون به آینده بوکس دانست. او همچنین از کادر فنی، مسئولان فدراسیون و مردم ایران بابت حمایت‌هایشان تشکر کرد.

حبیبی‌نژاد در پایان ابراز امیدواری کرد تیم ملی در بازی‌های آسیایی ناگویا بتواند پس از سال‌ها بار دیگر روی سکوی مدال قرار بگیرد؛ موفقیتی که به باور او می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای برای بوکس ایران در مسیر المپیک ۲۰۲۸ باشد.