به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ کمتر پیش می‌آید سیمونه جیانلی درباره زندگی شخصی و احساساتش صحبت کند، اما این بار کاپیتان تیم ملی والیبال ایتالیا در گفت‌وگویی طولانی، از دنیایی گفت که هواداران کمتر فرصت دیدن آن را داشته‌اند.

جیانلی که معمولاً پس از مسابقات تنها به چند پاسخ کوتاه بسنده می‌کند، بیش از یک ساعت و نیم مقابل دوربین نشست و درباره مسیر زندگی، شخصیت، علاقه‌های ورزشی و مسئولیت‌هایش به‌عنوان کاپیتان تیم ملی ایتالیا سخن گفت.

او توضیح داد که پیش از انتخاب والیبال، تنیس نخستین عشق ورزشی‌اش بود و سال‌ها با راکت در دست بزرگ شد. به اعتقاد او، تنیس نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت ورزشی و ذهنی‌اش داشته و بسیاری از مهارت‌های مورد نیاز والیبال را از همان دوران آموخته است.

جیانلی همچنین از اهمیت آمادگی ذهنی سخن گفت و تأکید کرد همکاری با مربی ذهنی به او کمک کرده است نه‌تنها قبل از مسابقه، بلکه هنگام جریان بازی نیز استرس و فشار مسابقات را بهتر مدیریت کند.

بخش قابل توجهی از این گفت‌وگو به مسئولیت کاپیتانی اختصاص داشت. او اعتراف کرد که رهبری تیم گاهی احساس تنهایی به همراه دارد، زیرا در لحظات حساس این کاپیتان است که باید تصمیم‌های دشوار را مطرح کند و مسئولیت آنها را بپذیرد.

کاپیتان ایتالیا در ادامه از رابطه مبتنی بر اعتماد خود با فردیناندو دِ جورجی سخن گفت و توضیح داد که سرمربی تیم ملی همواره او را در تصمیم‌گیری‌ها شریک می‌کند؛ موضوعی که به اعتقاد جیانلی باعث شکل‌گیری ایده‌های مؤثر برای موفقیت تیم شده است.

احساسی‌ترین بخش گفت‌وگو، زمانی بود که او درباره دانیله لاویا صحبت کرد. جیانلی با اشاره به غیبت این ستاره در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۵ گفت دیدن لاویا پس از قهرمانی جهان، باعث شد نتواند احساساتش را کنترل کند و برای لحظاتی از ادامه صحبت بازبماند.

او همچنین در بخشی دیگر، با اشاره به یانیک سینر، از انتقادهایی که به دلیل ریشه خانوادگی این تنیسور مطرح می‌شود، انتقاد کرد و تأکید داشت که چنین نگاه‌هایی جایگاهی در ورزش حرفه‌ای ندارد.

از منظر انسانی، این گفت‌وگو تصویری متفاوت از یکی از بزرگ‌ترین پاسورهای تاریخ والیبال جهان ارائه می‌دهد؛ ورزشکاری که موفقیت را تنها در مدال‌ها نمی‌بیند و معتقد است رهبری، مسئولیت‌پذیری و کنترل ذهن، پایه‌های اصلی قهرمانی هستند.