به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ جام جهانی برای بسیاری از مردم اسپانیا با حمایت از تیم ملی این کشور معنا پیدا می‌کند، اما در کاتالونیا ماجرا همیشه به این سادگی نیست. در این منطقه، بخشی از جامعه هنوز رابطه‌ای سرد و پرابهام با تیم ملی اسپانیا دارد و لاروخا را بیش از آنکه نماد وحدت بداند، بازتابی از یک شکاف تاریخی و سیاسی می‌بیند.

این مسئله پس از طرح کنایه‌آمیز یک پادکست ورزشی کاتالان بار دیگر مورد توجه قرار گرفت؛ جایی که پیشنهاد شد کاتالان‌ها به دلیل نداشتن تیم ملی رسمی، در جام جهانی از تیم دیگری حمایت کنند. همین ایده نشان می‌دهد برای بخش مهمی از جامعه کاتالان، غیبت یک تیم ملی مستقل همچنان مسئله‌ای حل‌نشده است.

با وجود آنکه بازیکنان کاتالان، به‌ویژه ستاره‌های برخاسته از بارسلونا، در سال‌های مختلف در ترکیب اسپانیا حضور پررنگی داشته‌اند، بسیاری از مردم کاتالونیا از حمایت کامل از این تیم خودداری می‌کنند. دلیل اصلی این فاصله را باید در تاریخ سیاسی این منطقه جست‌وجو کرد؛ از سقوط بارسلونا در سال ۱۷۱۴ گرفته تا فشارهای فرهنگی دوران فرانکو که بر زبان و هویت کاتالان سایه انداخت.

در این میان، بارسلونا برای مردم کاتالونیا تنها یک باشگاه نیست. این تیم در طول دهه‌ها به نماد هویت فرهنگی و سیاسی منطقه تبدیل شده و همان جایگاهی را پیدا کرده که تیم ملی رسمی کاتالونیا هرگز فرصت حضور در آن را نداشته است. به همین دلیل، برای بسیاری از کاتالان‌ها، بارسا نماینده واقعی هویت آنهاست؛ نه تیم ملی اسپانیا.

همزمان، مطالبه برای به رسمیت شناخته شدن تیم ملی کاتالونیا همچنان وجود دارد، اما دولت مرکزی اسپانیا با این ایده همراهی نکرده است؛ چرا که چنین اتفاقی می‌تواند به تقویت جریان‌های جدایی‌طلبانه منجر شود. نتیجه این وضعیت، شکل‌گیری نوعی بلاتکلیفی هویتی است که باعث می‌شود جام جهانی برای بخشی از جامعه کاتالان نه یک جشن مشترک ملی، بلکه بازتابی از کشمکش‌های قدیمی باشد.