به گزارش پایگاه خبری ۹۱ورزشی؛ تیم ملی فوتبال ایران در آخرین دیدار مرحله گروهی خود، برابر مصر به تساوی یک بر یک رسید. این نتیجه اگرچه نمایش امیدوارکننده شاگردان امیر قلعه‌نویی را به همراه داشت، اما برای قطعی شدن صعود تیم ملی ایران کافی نبود و حالا همه چیز به نتایج سایر مسابقات مرحله گروهی وابسته شده است.

ملی‌پوشان ایران در جریان این مسابقه عملکرد قابل قبولی ارائه کردند و حتی فرصت‌های مناسبی برای کسب پیروزی داشتند. اگر ضربه پنالتی مهدی طارمی در دقایق ابتدایی وارد دروازه مصر می‌شد یا گل دیرهنگام شجاع خلیل‌زاده پس از بررسی سیستم کمک‌داور ویدئویی مردود اعلام نمی‌شد، تیم ملی ایران می‌توانست با پنج امتیاز راهی مرحله حذفی شود.

با پایان دیدارهای این گروه، بلژیک با پنج امتیاز و به لطف تفاضل گل بهتر نسبت به مصر در صدر جدول ایستاد و همراه با مصر جواز صعود مستقیم را به دست آورد. در این میان، تیم ملی ایران با سه امتیاز باید امیدوار باشد نتایج سایر گروه‌ها به سود این تیم رقم بخورد تا بتواند به عنوان یکی از بهترین تیم‌های سوم راهی مرحله بعد شود.

در این شرایط، دیدار اتریش و الجزایر که بامداد شنبه برگزار می‌شود، اهمیت فوق‌العاده‌ای برای فوتبال ایران پیدا کرده است. این مسابقه نه تنها از نظر جدول رده‌بندی اهمیت دارد، بلکه خاطره یکی از جنجالی‌ترین اتفاقات تاریخ جام‌های جهانی را نیز زنده می‌کند.

ماجرایی که فوتبال‌دوستان آن را با عنوان «ننگ خیخون» می‌شناسند، به جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا بازمی‌گردد. در آن دوره، تیم‌های آلمان غربی، اتریش، الجزایر و شیلی در یک گروه قرار داشتند و شرایط جدول به گونه‌ای پیش رفت که نتیجه آخرین مسابقه می‌توانست سرنوشت صعود را تعیین کند.

الجزایر که نخستین حضور خود در جام جهانی را تجربه می‌کرد، با شکست تاریخی آلمان غربی شگفتی بزرگی خلق کرد و سپس برابر شیلی نیز به پیروزی رسید، اما شکست مقابل اتریش باعث شد سرنوشتش به دیدار پایانی گروه وابسته شود.

در آخرین مسابقه، آلمان غربی خیلی زود به گل رسید و پس از آن، هر دو تیم بدون انگیزه برای حمله، بازی را کنترل کردند تا همان نتیجه حفظ شود. این اتفاق موجب حذف الجزایر شد و اعتراض گسترده رسانه‌ها، کارشناسان و هواداران فوتبال در سراسر جهان را به همراه داشت.

بازتاب گسترده آن مسابقه باعث شد فیفا تصمیم مهمی اتخاذ کند و از جام جهانی ۱۹۸۶ به بعد، تمام مسابقات هفته پایانی مرحله گروهی را به صورت همزمان برگزار کند تا امکان تأثیرپذیری تیم‌ها از نتایج سایر بازی‌ها و احتمال تبانی به حداقل برسد.

اکنون پس از گذشت ۴۴ سال، دوباره نام اتریش و الجزایر کنار یکدیگر قرار گرفته است؛ البته این بار در شرایطی متفاوت. هر دو تیم با سه امتیاز وارد میدان می‌شوند و نتیجه این مسابقه می‌تواند تأثیر مستقیمی بر سرنوشت تیم ملی ایران داشته باشد.

اگر این دیدار با نتیجه تساوی به پایان برسد، ممکن است هر دو تیم شرایط مناسبی برای صعود پیدا کنند و یکی از امیدهای تیم ملی ایران برای حضور در مرحله حذفی از بین برود. به همین دلیل، هواداران فوتبال ایران این مسابقه را با حساسیت ویژه‌ای دنبال خواهند کرد.

البته تفاوت مهم میان شرایط فعلی و جام جهانی ۱۹۸۲، برگزاری همزمان مسابقات است؛ موضوعی که احتمال تکرار سناریوی معروف «ننگ خیخون» را بسیار کمتر کرده است. با این حال، اهمیت امتیازات و شرایط جدول باعث شده این مسابقه همچنان زیر ذره‌بین رسانه‌ها و هواداران قرار بگیرد.

تیم ملی ایران اکنون باید امیدوار باشد نتایج سایر گروه‌ها مطابق خواسته این تیم رقم بخورد تا بتواند با قرار گرفتن در جمع بهترین تیم‌های سوم، جواز حضور در مرحله یک‌شانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ را به دست آورد.

در نهایت، سرنوشت تیم ملی ایران دیگر تنها در اختیار شاگردان امیر قلعه‌نویی نیست و نتیجه دیدارهای حساس دیگر، به‌ویژه تقابل اتریش و الجزایر، نقش تعیین‌کننده‌ای در آینده ملی‌پوشان خواهد داشت.