به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛ نتایج تیم‌های ملی ژیمناستیک ایران در قهرمانی آسیا تنها یک ناکامی ورزشی نبود، بلکه نشانه‌ای از مشکلات عمیق‌تری است که طی سال‌های اخیر این رشته را درگیر کرده است. افت ژیمناستیک در شرایطی رخ داده که فدراسیون این رشته مدت‌ها با چالش‌های مدیریتی روبه‌رو بوده است.

پس از پایان دوره نخست ریاست زهرا اینچه درگاهی، فدراسیون برای مدت طولانی با سرپرست اداره شد و این وضعیت در سال‌های اخیر نیز ادامه پیدا کرده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند افت ژیمناستیک ارتباط مستقیمی با نبود ثبات مدیریتی و برنامه‌ریزی بلندمدت دارد.

در کنار مسائل مدیریتی، صحبت‌های مهدی احمد کهنی نیز بازتاب زیادی داشت. دارنده مدال برنز قهرمانی آسیا از کمبود امکانات اولیه در اردوهای تیم ملی سخن گفت و تأکید کرد برخی نیازهای پایه ورزشکاران به طور کامل تأمین نمی‌شود.

او معتقد است در صورت رفع مشکلاتی مانند تغذیه، محل اسکان، تجهیزات تمرینی و حمایت‌های مالی، ملی‌پوشان توانایی کسب مدال‌های ارزشمندتری را خواهند داشت. این اظهارات بار دیگر بحث افت ژیمناستیک و عوامل پشت پرده آن را به صدر اخبار آورد.

هرچند کسب سهمیه بازی‌های آسیایی ناگویا اتفاق مثبتی برای ژیمناستیک ایران بود، اما بسیاری از کارشناسان معتقدند این موفقیت نباید مانع بررسی نقاط ضعف موجود شود. افت ژیمناستیک در بخش مدالی و نتایج انفرادی موضوعی است که نمی‌توان از کنار آن عبور کرد.

اکنون نگاه‌ها به وزارت ورزش و روند برگزاری انتخابات فدراسیون دوخته شده است. بسیاری امیدوارند با پایان دوره سرپرستی و ایجاد ثبات در مدیریت، شرایط برای بازگشت این رشته به مسیر موفقیت فراهم شود.

اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، افت ژیمناستیک می‌تواند در بازی‌های آسیایی ناگویا نیز تأثیر خود را نشان دهد و دستیابی به نتایج مطلوب را دشوارتر کند.