به گزارش پایگاه خبری۹۱ورزشی؛فوتسال ایران سال هاست در فضایی تکراری حرکت می کند فضایی که در آن نیمکت ها میان چند نام محدود می چرخد و بسیاری از تیم ها بدون چشم انداز روشن تنها در جریان رقابت باقی می مانند در این میان فصل جدید نشانه های متفاوتی بروز داده و با ورود مدعیان تازه شکل سنتی رقابت برای قهرمانی را تغییر داده است

حضور پررنگ نماینده سیرجان و اضافه شدن نماینده بندرعباس به صف مدعیان باعث شده مسیر قهرمانی دیگر فقط در اختیار چند قدرت قدیمی نباشد این تحول برای تیمی مانند مس سونگون که سال ها یکی از قطب های اصلی فوتسال ایران بوده معنای ویژه ای دارد چون این باشگاه حالا باید همزمان با رقبا و با مشکلات درونی خود بجنگد

انتخاب فرهاد فخیم به عنوان سرمربی جدید را می توان تصمیمی مهم و حتی درست دانست اما زمان اجرای آن شرایط را دشوار کرده است این اعتماد می توانست در دوره ای با امکانات کامل تر و ثبات بیشتر شکل بگیرد اما اکنون در موقعیتی رخ داده که باشگاه با محدودیت های متعددی دست و پنجه نرم می کند

فخیم از نظر شخصیت فوتسالی و قدرت مدیریت رختکن چهره ای قابل اتکا به شمار می رود اما ورود به مربیگری در چنین نقطه ای از مسیر مس سونگون ریسک بالایی دارد به ویژه آنکه تیم بخش مهمی از ستون های فنی خود را از دست داده و بازیکنانی چون مهدی حانی سجاد یوسف خواه و بهروز عظیمی دیگر در ترکیب این تیم حضور ندارند همچنین خروج قبلی حسین سبزی نیز عمق فنی مس را کمتر کرده است

از طرف دیگر بازار فوتسال ایران در سال های اخیر چهره های نو و اثرگذار زیادی تولید نکرده و آکادمی مس هم فعلا نتوانسته بازیکنانی با کیفیت نسل طلایی گذشته به تیم اصلی معرفی کند این مسئله در کنار دشواری های مالی و محدودیت های جذب بازیکن خارجی شرایط را برای شروع کار فخیم پیچیده تر کرده است

بر همین اساس اگر بخواهیم بدون هیجان زدگی به شرایط نگاه کنیم مس سونگون در شروع فصل جدید با وجود اعتبار و سابقه اش در میان مدعیان اصلی در جایگاهی پایین تر از انتظار سنتی هواداران قرار می گیرد این واقعیتی است که هم باشگاه و هم فضای رسانه ای تبریز باید آن را بپذیرند

اکنون مهم ترین نیاز مس سونگون مدیریت توقعات و حمایت از یک مسیر تازه است اگر این پروژه بر اساس صبر تحلیل واقعی و دوری از فشارهای زودرس دنبال شود فخیم می تواند از یک فصل دشوار سکوی ساخت آینده ای متفاوت بسازد